sıkılmaktan sıkılmayı,düşünürken geri sarıp aaa ben yine ne düşünüorm a.q demeyi ve hatırlamamayı,vazgeçmekle vazgeçilme arasındaki bağı ta doğum anında yitirip onca ugraşa rağmen bulamamayı,sürekli hata yapmayı yaptığı hatalarla pişeceğne daha da çiğleşen şu ruhlarımız neden bedenimizden ayrılmamakta bu kadar ısrarcı?
