kaçımız dinimizi kendimiz seçtik

Ben ortaokula başladığım yıl önce kitapsızlığı seçtim. Sonra Tanrı'nın (okuyup bildiğimin, yani etraftakinin) kesinlikle erkek olduğuna hükmettim ve "o da yoktur" dedim. Kitabı bakara suresini bitiremeden elimden fırlattığımda 20li yaşlarımın başındaydım... Şimdi ilk seçimim hala geçerlidir; bence kitaba gerek yok. Tüm kitapları reddediyorum, tapınmak anlamında elbette hele bir inanç olacaksa, o kesinlikle KORKTUĞUM için olmayacak...

Daha çok dingin ve huzurlu bir limana demirlemiş bir teknede seyrettiğim etrafın farkına varmak gibi birşey olabilir benim içimdeki inanç... İnancım beni katılaşan ve kesinlikle elzem olduğunu bildiğim ama aynı zamanda kifayetsiz de olan zihnimin pençelerini olumlu ve yapıcı anlamda gevşetecek birşey olmalıdır; bir kurallar, cezalar ve mizan hesabı silsilesi değil... Ben ilgilenmiyorum cennete mi giderim yoksa cehenneme mi diye... Bunlar çok bir kapitalist söylemler değil de nedir yani?

Bir "aklıbaşında" tanrı var ise, o beni kesin cennete alır, eğer cennet de var ise Aksi sözkonusu ise o benim tanrım değil zaten... (yani cennet yoksa değil, beni almayacaksa demek istedimdi...) kaldı ki, cennet ve cehennem için gaiplere karışmaya da gerek yok. Onlar burada bence...

Sayemizde çokluk onları tek versiyon halinde, sadece cehennem olarak yaşıyoruz. Ama ara sıra, hanımelinin özü kadar bir miktarda cenneti de tattırıyor bize hayat ve koşullar...

Üzgünüm, yine yeterince aykırı ve isyankar ve safi mantık (sanırım öyle olmak lazım bu sitede bazılarına göre) olamadım sanırım... Ama kendimi tutamadım... Özür...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Arkadaşım Kalemine Sağlık Gerçekten Çok Basit Bir Şekilde Harikulade Anlamışsınız Beni

Tekrar Tekrar Teşekkürler Şu Güzel İfadeleriniz İçin

"Çevremizdeki acıları bizim de çekmemiz gerekmektedir. Hepimizin ortak bir vücudu yoktur, ama ortak bir büyümesi vardır: bu ise, şu ya da bu biçimde acılar içinden çekip götürür bizi. Nasıl ki çocuk belli bir gelişim sonucu yaşamın tüm evrelerinden geçer(her evrede, istek ve korku bakımından bir önceki için erişilmez görünür aslında), yaşlanır ve sonunda ölürse, biz de bunun gibi(insanlıkla aramızdaki bağ, kendimizle aramızdaki bağdan güçsüz değildir) yaşadığımız dünyanın tüm acılarından geçerek gelişiriz. Bu konuda adalete yer yoktur, acılardan ürkmeye ya da acıları üstünlük diye yorumlamaya yer yoktur."
Franz KAFKA

birşeyler sen seçmeden mutlaka gelecek sen zaten neyi seçtin ki. hayatındakiler usul usul ele geçirmişler içgüdümüzü... ama yine de cesur olursak bazı şeyleri kendimiz de seçebiliyoruz...

Ben dinleri, insanların toplumları kolay yönetmeleri için uydurduklarına inanıyorum.
Farz edelim dinler gerçekten var.
O zaman bırakın insanlar okullarda matematik öğrenir gibi tüm dinleri iyice okusun ve ünüversite sınavlarına girdikleri yaşta inanmışlarsa istedikleri dini seçsinler.
Neden ailemin dinine inanmak zorunda olayım ki.
Renk, din, cinsiyet, ülke ve doğadaki canlı cinsini seçip dünyaya gelme hakkım yok ki bu olsun
her din de kendi arasında birçok bölüme ayrılıp onlarda birbirlerine düşman olup kan bile döküyorlar.
Katolik, ortadoks u öldürdü.
sünni, aleviyi
yahudi, hiristiyanı
ve günümüze kadar hala da din yüzünden kan dökülmesi ne kadar ilginç.
Hani dinler insanları doğru yola ve ahlaklı olmaları için gelmişti?
ben hiç inanmadım dinlere fakat karıncayı bile incitme hakkına sahip olmadığımı düşünür ve incitmem.
E nasıl oluyor da dindarım diye geçinenler,
canavar olup İsa yı çarmıha gerip Ali yi de namaz kılarken öldürüp dindarım diyebiliyorlar anlamış değilim.