kaçımız dinimizi kendimiz seçtik

Söylediğin tüm dış etkenlere sonuna kadar katılıyorum autochaos.onların varlığını asla görmezden gelmiyor ve etkilerini reddetmiyorum.hatta daha da ileri gidip diyorum ki,herifçioğullarının genetiği ve psikiyatriyi(buna psikoloji ve sosyolojiyi de ekle) kullanarak tamamen güdülen,iradesi yok edilmiş bir insan ırkı yaratma çabalarından haberdar olduğumu söylüyorum.Bu belki şu an için imkansız ama bunun için çok devasa kaynaklar ayırdıklarını çok iyi biliyorum(ama bu gelecek için ve şu anımızı bağlamıyor)

Büyürken kulağıma fısıldananlardan daha doğrusu onların etkilerinden kurtulmam kolay değil.Zaten,bir çırpıda kurtuldum sözü bana inandırıcı gelmez.Kulağına fııldananlar ya da sana dayatılanlara, birden, HAYIR diyebilirsin ama etkilerinden kurtulmak kolay değil bunu kabul ediyorum.

Ancak ısrar ediyorum,akıl sağlığı yerinde her birey, inancını/dinini/felsefi görüşünü/ideolojik seçimini kendi özgür iradesiyle yapmıştır ve bunun olası getirilerini göğüsleme erdemini de göstermelidir.ergenlik sonrası, yani eski söylemle akıl baliğ olmuş bir fert, bir süre daha kendisine gösterilenlere inanabilir ve onu yaşayabilir.ama her insanın bir günü vardır,kendisine gelen ve seçimini yapması gereken günü.Ben,her akıl sahibi insan için o günün olduğuna hem inanıyorum hem de o günün geldiğini biliyorum.

Ülkemde yaşayanların büyük çoğunluğunun Müslüman(ki buna hiç mi hiç inanmıyorum,bu inanç izin verin beni bağlasın)olması, sadece ve sadece zorunluluklar karşısında fertlerin iradelerini seçim yapmama şeklinde yönlendirmesiyle açıklanır ki bu da bir seçimdir.

O halde yine söylüyorum,akıl sağlığı yerinde olan herkes,inandığını kendisi seçmiştir.

cevapları geç yazdığım için kusura bakmayınız,bilgisayarım beni sevmiyor bu gece

Gerçek;kendi kanatlarıyla sonsuza uçan Hürr'lerindir,başkalarının malzemesiyle baraka yapan asalakların değil.

tamamen değiştirebileceğim şeyleri yani düşüncelerimi oldukça değiştirdim... daha iyisini akıl edebilirsem yine değiştiririm...

Merhaba,

Aranıza yeni katıldım. Ve katılır katılmaz da çorbada tuzum bulunsun istedim...

Artık bence dinleri kimin seçtiği, kimin seçtirdiğinin bir önemi kalmadı. Her şeyden öte, din bir özgürlüktür de denebilir; isteyen istediğini seçmekte özgür. Sorun, inanan kişinin bu özgürlükte kendine sınır tanımamasıdır.

Kimine göre saçma kimine göre klasik bir örnek olacak ama, bir kişi kafasından "sandalye dini" yaratıp ona uyabilir, müritlerini de oluşturabilir. Kimse de buna birşey diyemez, ama o dinin "sandalyeler kutsaldır, kimse ona oturamaz, oturan şu şekilde cezalandırılır" gibi bir maddesi varsa ve uygulanıyorsa, sorun odur işte.

Ben kendi aklıma dayanarak ve takip edebildiğim ölçüde bilimin ortaya koyduklarına bakarak, şu an dünyada tek tanrılı din olarak dayatılan İslamiyet, Musevilik ve Hristiyanlığın tamamen düzmece olduğu sonucuna ulaşmış bir insanım. Fakat bunları ne kadar anlatırsanız anlatın, ne kadar ikna edici olursanız olun, kişi inanmak istedikten sonra yapabileceğiniz hiçbir şey yok. Ve zaten, onların hangi dini seçtiklerinin ve ne kadar özgürce yaşadıkları gibi bir problem de yok; her ne kadar aksi savunulsa da büyük bir gümbürtüyle. İnanma ve ona göre yaşama özgürlüğü bol bol var ama aslında inanmama ve ona göre yaşama özgürlüğü kesinlikle yok... en azından Türkiye'de.

Seni kim yarattı ya da neye inanıyorsun, benim umurumda değil. Ama sen inanıyorsun diye, ben senin ezan sesini dinlemek istemiyorum, sokaklarda ilkel dönemlerden kalmış bir inancın parçası olan hayvan boğazlamanı kabul etmiyorum. Beni rahatsız etmeden neye inanırsan inan, ama şunu bil ki ben o sandalyeye oturacağım arkadaşım...

korkarım yaşadığımız yerlerde akıl bilim hoşgörü ve empati yerine güç konuşuyor... sandalyeye yalnızca oturmayı düşünebilirsin, fısıldaman bile yasaktır eminim bulunduğun yerde... ama sandalyeciler gelir istediği saat başına koyar sandalyeyi, itirazın sonuçsuz kalır... -belki de yalnızca şimdilik-

Bu konununun tüm yorumlarını okudum ve tek kelimeyle hayran kaldım.
Bir çok foruma üye oldum, çıktım... Ama burdaki kadar seviyeli, zevkli tartışmaları ilk defa görüyorum.
Sanki forumlarda sürekli bir tartışma arayışında olan, onca uyduruk kafa uyuşturucu şeylerin (Oyun moyun, geyik..) arasından herkezi huzursuz eden, dikkat çeken, ama aynı zamanda düşündüren, önyargıları dogmaları yıkmak isteyen bütün çıbanlar burda toplanmış
Hepiniz harikasınız.

vasko,

Sen hala çıbanlık yapmayacak mısın bu sayfayla ilgili olarak.Yoksa,yüzeyi pürüzsüz,hiçbir çıkıntısı olmayan mı olacaksın bu sayfada.

Çıbanlığını merak ettiğim yok ama,çıbanlığı merak ederim.

Gerçek;kendi kanatlarıyla sonsuza uçan Hürr'lerindir,başkalarının malzemesiyle baraka yapan asalakların değil.

Usta kusura bakma ama; radikalizmin doruğundasın.


"Dünyayı değiştireceğim ama başıma bir iş gelir diye korkuyorum " gibi bir şey olmuş bu.Takma kafana, kimliğinde ne yazdığının ne önemi var....

BAZEN GERİ GELMEYİ UNUTAN, AVARE BİR BUMERANGTIN...ASİYDİN; BİR DUVARLA USLANDIN

"Çevremizdeki acıları bizim de çekmemiz gerekmektedir. Hepimizin ortak bir vücudu yoktur, ama ortak bir büyümesi vardır: bu ise, şu ya da bu biçimde acılar içinden çekip götürür bizi. Nasıl ki çocuk belli bir gelişim sonucu yaşamın tüm evrelerinden geçer(her evrede, istek ve korku bakımından bir önceki için erişilmez görünür aslında), yaşlanır ve sonunda ölürse, biz de bunun gibi(insanlıkla aramızdaki bağ, kendimizle aramızdaki bağdan güçsüz değildir) yaşadığımız dünyanın tüm acılarından geçerek gelişiriz. Bu konuda adalete yer yoktur, acılardan ürkmeye ya da acıları üstünlük diye yorumlamaya yer yoktur."
Franz KAFKA

dinime değil belki . hatta kesinlike diyebilirim. dinime ben karar vermedim..
ama geçen yıllar sonrasında mantıksız olan bi dine karar vermek oldu...
sonrasında inanacağım ilahi bir adalet olmadığını düşündüm bi süre. adaletsizlikler doluydu. benim yüzü suyu hürmetime bi evren yaratılsa bende günahsız olabilirdim. i düşündüm.
sonra baktım aslında inandığımız tek şeyin sebebi korkularımızmış.
şimdi ise düşünüyorum...
neyim, kimim, nerdeyim ben...

özetle din bi yaşama biçimi iste ben yaşama biçimime kendim karar verdim. kendi istediğim gibi yargılanamm belki. belki yargılanamam. ama kimin umurudna ...

Empoze üzerine değil, düşünüp taşınıp bu karar varmış, olabileceğin potansiyellerden haberdar olmuşken dahi bu yolu seçmiş isen... Ve bu seçimi mantığın (bundan kasıtlarım a) rasyonalite, b) T-hesabı!!) üzerine ya kurmuyor ya da bu mantık üzerine inşayı vicdanına ve ruhuna yedirebiliyorsan... Seçtiğin yolun girdisini çıktısını , a'sını z'sini merak edip araştırdıysan ve kulaktan dolma değil de okuyarak, mevcutlarla ve olmuş/olagelenlerle kıyaslamışsan... Bu durumda sen, bilebildiğin kadarı ile, kendi karar ve iradenle müslümanlıkta karar kılmışsın demektir.

Bu derece ulvi bir seçim yaptı isen, bence bundan ve "bu"nda ne bulduğundan zihinde katılaşan insanlara bahset ama empoze etmeden... Kısaca ihtiyaç hasıl olursa...

Her cümlenin sonuna bir "bence" eklemek gereği duymadım, ama hepsinde var elbette...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor