Gerektiğinde psikolog yada psikiyatriste gidermisiniz ?

gerekecek bir durum olduğunda, gittiğin insanın da gerekecek bir durumda olabileceği ihtimalini göz önünde bulundurmak gitmeyi gereksizleştirmeye yeter de artar bile... çok zorladım sanirim... gerçekten gerekmez diyorum yeniden ben...

4 yıl gittim 4 yıl ilaç kullandım sonra bıraktım şimdilerde tekrar ilaçlara başladım...sadece hapları kullanmak için gidiyorum reçetelerimde yeşil renkli...

dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük...

psikologların dert dinleyici, psikiyatristlerin depresyon savar olduğunu düşünüyorsanız hiç gitmeyin. İkisi de değiller ve kolay kazanmıyorlar innsanların sorunlarına sihirli değnek dokunuşu beklemesi ve hiç bir uygulamaya katılmadan sadece sorunu çözecek sihirli sözcükleri istemesi nedeniyle. Ayrıca kronik psikolojik sorunlarda ana etken kişinin kendi egosu ve ego savunma mekanizmaları olduğu için kişinin bütün ruhsal sorunlarını isterse kendi başına aşabileceği gibisinden bir kesin yargıda bulunmak bilimsel açıdan pek mantıklı değildir.

İhtiyaç duyanlar yani depresyon ve huzursuzluğu ağır basanlar felsefecilerden uzak durmalıdırlar ancak kimyacılardan daha da uzak durmalıdırlar. Çünkü birinciler topluma uyumsuzlukların temeline inmek ve verdiğiniz türlü tepkilerdeki savunmalara odaklanıp onlarla yüzleştirerek geliştirebileceğinizi göstermek yerine normal insan denilen ucube ve amaçsız varlıklara dönüştürürler. İkinciler ise daha ağırlaşan vakaları kimyasallarla daha da kronik hale getirirler ve belirtileri baskılayarak kişinin sahte bir rahatlama duygusuna zamanla alışıp buna bağımlı hale gelmesine neden olurlar.

Seçtiğiniz psikoloğa başlangıçta ne derece uyuz olmuşsanız o derece sizi anlamış, sorununuzu farketmiş ve yardımcı olmaktadır,üstelik çoğunlukla zannettiğiniz gibi sizden aptal veya sizi daha normal biri yapmaya çalışmamakta öz karakterinizdebn ziyade onu zedeleyip hırpalayarak çeşitli kompleks ve suçluluk duygularına, ani aşırı tepkilere, iç ve bunun neden olduğu kronikleşen dış çatışmalara ön zemin oluşturan huzursuzlukların kaynağı olan saplantılarınıza odaklanmaktadır. Tırsmayın, güveninizi kaybetmeyin ve onunla çatışmaktan çekinmeyin bunu hiç bir dostunuzla yapamazsınız çünkü koruduğunuz ve dışa vurduğunuz,kendinizi ve çevrenizi alıştırdığınız kişilik yapısı alışkanlıkları sebebiyle. Ayrıca asla psikoloğunuz ile fazla yakınlaşmayın,sevgili olmayın bu olursa psikolog da aynı ihtiyaçdan ötürü etkilenip böyle bir şey başlarsa uygulayımcıyı derhal değiştirin. (Suç olduğundan veya psikolog hatasından değil, gençlik dahilinde her ihtimal mümkündür, olabilir. Ancak uygulayımın sevgi ilişkisi ile beraber yürütülmemesi kesin bir kuraldır, yan etkisi çok yıpratıcı olabilir) Olumlu aktarmalarınıza uygun bir psikolog ile karşılaşmanız ve bunu ilerletip ahbap olmaya başlamanız uygulamadaki başarısızlığın veya sizin bu konudaki ciddiyetsizliğinizin; psikoloğun direncinizi kırarak sizi o an olduğunuzdan olduğunuzdan daha iyi bir zihinsel duruma getiremeyeceğini düşünmüş olmasının veya ciddi durumlar karşısında strese kapılıp kaygılandığından sürekli yan çizen kaçamak alışkanlıklarınızın bir kanıtıdır. Bu yaygın semptomlar bilindik uygar bireylerin öz karakterleri ve kendi iç dünyaları dahilinde olduklarından daha pasif ve çekinik olma nedenlerinin tamamını yaratırlar ve kişi bunları kendiliğinden farkedemez.

psikiyatrist konusunda pek bir şey diyemem lakin ağır semptomlar olmadıkça kimyasal yollarla ruhsal sorunların ortadan kaldırıldığı görülmüş şey olmadığı için, zorunlu haller dışında psikiyatrist tavsiye edilmez. Lakin psikoloji ile ilgisiz olanları olguyu salt patolojiden çözebileceklerini zannetmektedirler ve aslında bu oldukça da hatalı bir geleneksel mekanik yaklaşımdır.

Kendinize iyi davranınız.