Bugüne kadar gitmedim fakat bu sıralar gitmem gerektiğinin farkındayım. Zaten bu forumda arızalar forumu değil mi? Üye olduğumda bir mesaj gelmişti. Bu siteye üye olduğunuza göre normal değilsiniz en kısa zamanda normale dönmeniz dileğiyle gibi birşeyler yazıyordu. Çok hoşuma gitmişti
İyileştiğimde aranızdanda ayrılırım belkide.
Nasıl bir yazı yazdım ya böyle. Sanki hapishanedeyim de özgürlüğüme kavuşuyorum da sizlerede hoşçakalın bir daha dönmiycem ama arasıra ziyaretinize gelirim der gibi oldu sanki
Aslında gayet normal ve duygusal bir insanım fakat son bir senedir çok duygusalım. Tv'de şiddet içeren filmlere dahi tahammül edemiyorum. Birgün iyiysem 3-4 gün kendimi yorgun hissediyorum. Dahası var tabi ama boşverin.
Kamu yönetimi öğrencisiyim fakat değil kamu kendimi yönetmekte güçlük çekiyorum. Keşke siyasetle ilgili bir bölümde değilde edebiyat falan okusaydım. Yazdığım şiirlerde belki boşa gitmezdi. Ya da basketbolcu olabilirdim. Doğru dürüst basket oynamadığım halde boyum 1.88
Profilimde yüzme yazar ama o işide 1 senedir yapıyorum. Boy meselesi genetik sanırım. Baba tarafım ve annem uzundur.
Şimdi sizlere onlarca şiirlerim içinden iki şiir seçicem. İki şiiri yazarkende hüzünlüydüm. Hangi şiirimi son yazdığımı kolayca anlıyacaksınız.
arada bir hüzünlenmek güzeldir
sonbahar gibi, yapraklar gibi
yanımda olmayınca seni daha bir çok seviyorum
gökyüzünde ki yıldızlar gibi
arada bir hüzünlenmek güzeldir
ayrılık nareleri dinlerim en sevdiğim müziklerle,
artık özgürüm
rüzgarla uçan kuşlar gibi
arada bir hüzünlenmek güzeldir
alevler sönüp herşey köz olduğunda
bir şelale ararım
bulursam ne ala bulamazsam yanarım
arada bir hüzünlenmek güzeldir
kumsallar bizsiz, kimsesiz
soğukta üşüyen seyyar gibi
üşüyor kumlar
Sercan
----------------------------------
NERDEYİM NEYİM BİLMİYORUM
uçurumun ağzında ki yürek gibi
yıldızsız gecelerde ki karanlık gibi
en yakınlarıyla konuşmak istemeyen coçuk gibi
karamsarım...
dalgalanmış deniz gibiyim
caddelerden akan sel
dağlarda ki sesizliğim
ormanlarda ki gizem
hayatta ki anlamsızlığım
soğuk günlerde dikenleşmiş vucut
uykuda ki hissizliğim
akdenizde kendi başına esen yel
kimseye ulaşmaz sesim
nede kimseyi duyarım
tanrı varmı bilmem
varsada istemem
son bir aşinalık var ruhumda dünyaya karşı
nefes almakta zorlanıyorum
saçlarıma son kez dokunuyorum
galiba ebedi uykuya dalıyorum
Sercan
Soruyuda Cevaplıyım.Ben gitmem.Çünkü Çok içine kapanık bir insanım.Derdim olursa genelde kimselere anlatmamayı seçerim.İçimde fırtınalar kopar ama kimseye belli etmem.
Normal
