Ahlak için Din Şart mı ?

Dawkins bu konuyla ilgili olarak dinin, aile öğretilerinin yan ürünü olduğunu söyler. Yani nesilden nesile bir yan ürün olarak aktarılan, ahlaki eğitimle birlikte çocuklara aşılanan bir yan ürün. Ahlaklı olmak için din elbette gerekli DEĞİLDİR.

(En basit mantıkla) Ateistlerin, inancı zayıf insanların ahlaksız olduğunu söyleyebilir misiniz?

Aslında din ve ahlak çok farklı meselelerdir.Din kuralları arasına ahlak kurallarınıda ekleyerek insanları ahlaklı davranmaya mecbur kılmaya çalışmıştır.Elbette bunun bir korkutma yolu ile olması (Günah) her zaman olumlu sonuç vermemiştir.Çünkü sonucunda dinin arkasına saklanan dışardan ak gözüken ahlıksızlar türemiştir.Bir nevi ahlaksızlık kamufle olmuştur....
Peki ahlak nedir ...Saygılı davranış;kendisi dışındaki varlıkların düşünce ve hareketlerine saygı duyma;...diğerleri ile birlikte uyum içinde varlığını sürdürebilme.......
Peki cinsellik bir ahlaksızlıkmıdır yada çıplaklık....enses ilişki ahlaksızlıkmıdır....dinlere göre bunlar ahlaksızlıktır.Ancak insan dışındaki bir çok memeli doğal ortamında enses ilişkiye girmektedir.Aynı şey insan içinde söz konusuydu bunu yapmalarının engellenmesi için Tevrat'ta bir şahsın kimlerle cinsel ilişkiye girmesinin günah olduğu tek tek belirtilmiştir(bu yaygın olmasaydı zaten dile getirilmezdi)....O zaman neyi anlıyoruz önceden bir din olsun yada olmasın ahlak başlangıçta yoktu....Biz insanlar ahlak'ı (yarattık) geliştirdik.Kötümü yaptık hayır çünkü birbirimize saygı duymayı sonradan öğrendik ve bu saygı halini ahlak olarak tanımladık...

Ahlak ve Din ilintili ve parelel olduğu gibi bir düşünce olsada, aslında tutucu ve sabit görüşlü insanların elinde gerek Din gerek ise Ahlak son derece rahatsız edici bir araçtan başka bir şey değildir ve bu nedenle Din ve Ahlak bir bütün gibi toplumlarda yanlış bir fikir oluşmaktadır.

Dinler çıktıkları kültürlere göre kendi ahlak kavramlarını empoze etmeye çalışarak "ahlak" kavramını aynı zamanda kullanabilir; BUNUN ANLAMI "Din ve AHLAK" bazen çelişebilir.

Örneğin katı katolik veya taliban yönetimin koyduğu dini ve gayri resmi kendince ahlak kuralları gibi.

Ahlak aslında modern insanın medeniyet evriminde yol alırken yavaş yavaş zekadaki ilerlemesi ile geçmişte Din ve Yaratıcı korkusunun yerini alan medeniyetin doğal sonuçlarından oluşmuş mantık ve sosyal bir kavramdır. Sonuçta tanımı geniş ve evrimleşen, dinamik bir kavramdır.

Kısaca soruya gelirsek AHLAK için DİN şart değildir ama DİN için AHLAK şarttır.

dinler zaten ahlak kuralları üzerinde duruyor hep...

dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük...

ahlak için din şart değildir ama genelde ahlak kuralları dini teorilere emirlere göre şekillenmiştir. ahlak kuralı olup dini vecibe olmayan bir çok davranış vardır. zaten ahlak denen kavram çok geniş ve göreceli bir kavramdır.

Kimine göre yalnızlık, hasta kişinin kaçışıdır; kimine göre de, hasta kişilerden kaçıştır. (Nietzsche)

Ahlakın dinle alakası yoktur.
Dinler özellikle bu konuda söz sahibi olanlar tarafından empoze edilir durulur ve toplumda iyi olan ne varsa onları sahiplenirler.
İnsanda doğal olarak var olan, olabildiği kadar var olan ahlak duygusu din tarafından arsızlama sahiplenilmiştir

Ben def ettikçe alçak virüsler ürüyor. Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş gibi gülüyor. Bilmiyorlar aslında onlar karşımda yavaşça ölüyor....

Ahlak için elbette din bir ön koşul olamaz. Ancak, ahlak duygusunın insanda doğuştan var olduğu tümüyle yanlıştır. Genel olarak ahlak üretim ilişkileri içinde belirlenir. Bu konuda sözylenecek çok söz olsa da eskimoların karılarını misafirlerine sunmaları onların ahlak anlayışının dünyanın geri kalanından ne kadar farklı olduğunun açık bir göstergesidir örneğin. Yine dinler de toplumdaki üretim tarzının birer dışavurumları olarak belirlenirler.

hayır. çünkü bunun olayı bellidir. allah, din, tanrı korkusu gibi unsurlar, insanın içinde oldukça ahlaklı diye tanımlanan bir birey oluşuyor. yine bu ahlak kelimesinin tanımı kişiden kişiye, dinden dine değiştiği için çok da elle tutulur, kesin bir sonuca ulaşabilmemi beklemeyin. kendi fikirlerimi söyleyeceğim.

tanrı korkusu, insanda bir baskı yaratıyor. ve ahlaklı, yardımsever olmayı bir zorunluluk haline getiriyor... sözde! bu ülkede kendini "inanan" olarak tanımlayan ve yine de gidip günah işleyen o kadar çok insan var ki. çalıyor, çırpıyor, eziyor, yakıyor, yıkıyor, kandırıyor, yalan söylüyor, zina yapıyor, bilmemne bilmemne... bir sürü "ahlaksız" şey. sonra da kalkıp ben müslümanım demiyor mu? diyor.

o halde, "ahlaklı" olmak için dine ihtiyaç yok. olmamak için de ihtiyaç yok. görünüşe bakılırsa eğer bir kişi "ahlaksızlık" yapacaksa, yapıyor. dinmiş, kurallarmış, kanunlarmış, b.kmuş püsürmüş, hiçbiri büyük bir engel teşkil etmiyor. ama, istisnalar yok mu? var tabi her durumda olduğu gibi.

Ahlak kurallarını baz almayan veya kötülük üstüne kurulmuş dinlerde var.
Tek tanrılı dinlerde ve aynı zamanda çok tanrılı dinlerde örnekleri var.

acaba tanridaki ahlak anlayisi nasil? yada acaba aborjinlerdeki ahlak anlayisina gore biz ahlaksizmiyiz? bizdeki ahlak anlayisina gore almanlar ahlaksizmi? kimin ahlagi en dogru bu kelimeyi kim turetti kim koyuyor bu kurallari anlamiyorum .. ah bu suru insani yokmu ah