Ahlak için Din Şart mı ?

Sadece ahlak için değil, "insan" olmak/olabilmek için tek gerek ve yeter koşul (bilinçten soyutlanamayacak ve onun sayesinde gelişmiş olan) vicdandır.

Ama bu tekamüle bakar. Kimi buna mistik bir anlam katıp reenkarnasyon diyor, kimi genetik aktarımdır, RNA'dır diyor. Sebebini-kaynağını bil(e)memek beni bağlamıyor (zira ben agnostiğim, ondan sebep).

Kendimden pay biçip şunu diyorum: tekamülünde belli bir minimum seviyeye gelememiş kişi Tanrı ve din ekseninde köle olur. Ona yaftalanır, yapışır ve böylece de aslında sorumluluktan kurtulur. Kısaca nihayetinde ot gelir ve de ot gider.

O (yüce varlık yani, artık adı her ne ise) öyle demeseydi, şarap için ve seks yapın deseydi, öyle mi olacaktı? Öyle mi yapacaktınız?

Neden bunlarla beyinlerinizi YOK ediyorsunuz?

Treni kaçırdık, daha daha kaçırıyoruz Tanrı diye inleyen bu sayısı sayılamayacak kadar olan tekamülsüzler yüzünden.

Amma bir ısdırap bu, bu denli bilmez aymaz şaşkın şürekanın arasına gelmiş olmak. Maalesef seçim şansı da yok...

Allah dediğiniz bir de beyin vermiş (umarım tabi, zira fabrika tanımında var ama ensest yapa yapa ve düşünmeye düşünmeye onu yok ettiyseniz bu kimsenin sorunu değil sizden başka). Az bişey onu diyorum... Kullansanız bi zahmet diyorum...

Istanbul'da belediye otobüslerinde şöför ya da muavin şöyle der: Evet, lütfen ilerleyelim...

İlerlemek için de mi vahiy gelecek sana ey güzel kardeşim?

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

ahlaklı olmak için dine kesinlikle gerek yoktur, dinler yalnzca insanları aynı ideale bağlamak için kabul ettirilmeye çalışılmıştır. hatta savaşların birçoğu dinler yüzünden çıkmıştır.
bu konuda schopenhauer in ahlak görüşünü okumanızı tavsiye ederim.

aşk çabalamadan yaşanmaz,felsefe saçmalamadan yapılmaz...

Ahlak için dine gerek yoktur. Şu andaki toplumlarda 'ahlak'ın oluşmasında dinin etkisi tabii ki de büyük oranda vardır. Zira dinin neye etkisi yok ki şu dünyada?? Bunların hepsini de dine bağlı olmadan değiştirebilmek, yeniden tasarlamak mümkünse; aynı şeyleri ahlak için de geçerli kılmak mümkün.

Dinin ve tanrı inancının var olmadığı bir toplumda saygı kuralları varsa, bu toplum en ilkel toplum bile olsa ahlak yönünden kendince bir eksikliği yoktur. Etik de buna benzer. Bir doktorun başka bir doktorla ya da hastasıyla ya da mesleki olarak kendisi ile temas içinde olan başka herhangi biriyle içinde bulunduğu ilişkisinde, belirleyici olan kurallar meslekle ilgilidir; başka bir şeyle değil. Buna göre yaptığı davranışlar da doktorun ahlakını gösterir. Burada dine dair belirleyici bir unsur görmememe karşın mesleki ahlaktan, etikten bahsedebiliyorum.

Din bir öğreti olduğu, kendi ahlak anlayışına sahip olduğu ve genelde sorgulanmadan kabul edildiği için ahlak gibi bir çok toplumsal mevzuda kendi kurallarını koymuştur. Ona mensup insanların ahlak anlayışı da dinleri-inanışları doğrultusunda olmuştur. İnsanlığın bunca yıllık birikiminde, din her zaman toplumu şekillendirici bir ödev almasaydı da ahlak yine var olurdu.

Olaya şöyle bakalım: Dünya'da insanların %80'i zenginliklerin %20'sini paylaşıp açlıktan, yetersiz beslenmeden hasılı kötü hayat koşullarından milyonlarca insan heba olurken nasıl bir ahlaktan bahsedebiliriz? Irak'ta, Afganistan'da ölen milyonlarca sivil-masum insanın kanları üzerinden ''ulusal çıkar'' hesapları yapılıp tezkereler düzülerken; aynı masum insanları katleden sömürgeci-emperyalist güçlerin en sadık müttefiki olan bir ülkede yaşayan bu ülke insanları hangi ahlaktan bahsedebilir? Dünyanın kirli gerçeklerini sorgulamayan, hesaplaşmayan zihinler mi öğretecek insanlığa yüce ahlakı?? Ahlak dediğimiz ne menem bir şeydir ki kar-zarar hesapları üzerinden tartışılır/konuşulur durumdadır dinlerde? Artı değer-kar üretmeyen hiç bir ''şey''in-değerin matah sayılmadığı şu tuhaf dünyada her sorun bitti de ahlaklı-ahlaksız olmak mı kaldı, onu da anlamadım

dıkkat edınız hangı dınden olursa olsun dınının butun gereklerını yapmaya calısan ınsanlar gayet ahlaklıdırlar.demekkı dının temelınde ahlak yatıyor..din olmazsa ne olur?dinim olmasaydı nıe kendımı dızgınleyecektım ki? ahlaklı olmam ıcın bı nedenım olmazdı..bu mudur?? evet bence budur..

Al işte.Düz mantık.Din olmayınca kadınlara tecavüz edelim,insanları öldürelim o zaman.Yani bu kadar basit bakıyorsun.Din bunları yasaklar fakat din olmayınca da şu şu olur çünkü artık herşey meşrudur diyemezsin.Evrensel doğrular vardır.Vicdan denen birşey vardır.Yapamayacağın şeyler vardır.Bunları din belirlemez.Bunlar insanın özünde saklı olan şeylerdir.

evet bu kadar basıt..dınım olmasaydı adam da oldururdum uyusturucu da kullanırdım dıer her haltı da yapardım..vıcdanımı da bı guzel sustururdum..özümde teröristlık var aslında da çaktırmıyorum..

Biri din adına suç işlemiyorsa bu onun ahlaklık ölçüsünden değil cehennem korkusundan kaynaklanır. Bunun da ahlaklı bir yol olduğu tartışılır. Hoş bu çerçevede daha çok ahlak yerine vicdan kelimesi uygun düşer. Zira ahlak sadece sınır çizer. Bundan sebep cümlelerim hep ahlaksızlık adına kuruludur. Yani diyorum ki ben neredeyim siz nerede..

"Eğer insanlar Tanrı olsaydı, kendilerini demokratik olarak yönetebilirlerdi. İnsanlar Tanrı olmadıklarına göre, mükemmel bir devlet insanlara göre değildir."

Jean-Jacques Rousseau

O zaman bunun tersinden gidersek inançlı insanların hiçbiri bu ve benzeri suçları işlemiyor olmalıydı!
Ama bugün Türkiye'de hapishaneler dolup taşmış vaziyette (%99 müslüman+musevi+hristiyan kısaca inançlı imiş yha!)
Ayrıca şu da bir ayrıntı inanç oranı en düşük ülkelerde suç işleme oranları en düşük ülkeler!
Bencesi sencesi olmadan ankete gerek kalmadan bilimsel veriler zaten yeterince cevaplayıcı.

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller