bir mayıs ve olmayan anarşi

1 mayısta Ankaradaydım, Beyaz gömlek vardı üzerimde, tamamı siyah giydiği için aralarında yadırganırım diye takılma gereği duymadım ; zira siyah giymeyen anarşist değildir gibi bir tutum içerisindeydiler.

yüzüm yere turab oldu, işim gücüm haraboldu, sevdan bana şaraboldu sen gideli.

sanırım yeterli...
söyledikleriniz bugün yanıbaşımızdaki bir çok anarşizanın bıkmadan tekrarladığı cümleler...
anarşi bence oturup devrimin şartlarının olgunlaşmasını beklemek değildir...olmayan şartları olgunlaştırmaktır...
bizler umudumuzu görünmeyen bir geleceğe emanet edemeyiz...anarşi aynı zamanda bir yaşam biçimidir ve kendisine anarşist diyen kişi zaten istediği gibi yaşayan kişidir...
ama ben özgür yaşamaya çalıştıkça beni kontrol altına almaya dönük dışsal baskıya maruz kalıyorum ve buna tepkisiz kalmak istemiyorum...
öfkeliyim ve yıkmak istiyorum...bu sadece bir dürtü...siyaset yapmıyorum...
kişisel tepkim öfkemi tatmin etmiyor...
sosyalistlerin ve daha pek çok sıradan insanın anarşizm hakkında hiç bir bok bilmemelerine rağmen çamur atmlarına uyuz oluyorum...ve onların bu yaklşımlarının nedeni bu ülkede kendisine anarşist diyen bok böcekleridir...
bir arkadşın dediği gibi anarşizm bu kadr''ucuz'' değil...önüne gelen ben anarşisttim diyemez...
bu ülkede hiç bir zaman kayda değer anarşist bir tutum yaşanmadı...çünkü bu ülkede anarşist yok...bunu söylerken ben anarşistim demiyorum...
söylemden değil eylemden anarşist çıkar...ve bu ülkedekiler hiç bu kadr cesur olmadı...
bir mayısta çatışacaz deyip hiç bir reaksiyon göstermemek bu işi oyun zannetmektir.
bizler birileri eziliyor diye anarşist değiliz ve ya olmamlıyız...bu sosyalisstlerin işidir...
bizler özgürlük tutkunuyuz ve bu insanın en doğal hakkı...teknolojik uygarlığın büyümesi,disiplin toplumundan kontol toplumuna geçişe neden oldu ve buda özgür yaşama ihtimalini sıfıra indirdi...
benim söylemek istediğim özgür yaşamak isteyen bir anarşistin buna sessiz kalmayacağıdır...
tepkisiz kalınıyorsa bu aslında bu sislemle hiç bir sorunumuzun olmadığını gösterir ve devrimciliğimizde samimiyetten çok yapaylık hakimdir...
ve tek derdimiz bu yalnızlık yüzyılında gozel anarşist kadınları ve yağuşuğlu anarşist erkekleri becermektir...
1 mayıs bir anrşist için sadece devasa kitlenin devingen kaos için oldukça müsait olduğu için önemlidir...
ama sosyalisleri eleştirirken şu gözden kaçırılmamalıdır...
her anarşist aynı zamanda sosyalistir...sosyalistlerden farkımız eşitlikten çok özgürlüğü öncelememizdir ve düşmanımızın kurumlarıyla ona ulaşamayacağımız inancıdır...
sonrötüş: eğer anarşistseniz öyle yaşayın yok değilseniz biz anarşistiz demeyin lütfen..!


saygısızlığımla...

pupa yelken;
şu cümlen demek istediklerimi özetlemiş aslında ;
ama bu yeterli mi değil? o halde, ya daha iyi şartları yaratmalıyız demek istemiştim...

If we don't play God, who will?

işte bu son dediklerin olmadı!!! Nedenine gelirsek, tamam medyatik olmak zorunda değiliz ama bize atılan vandalizm bokunu da üzerimizden temizlemek zorundayız. Yunanistandaki yoldaşlar şu an mükemmel bir iş çıkartıyorlar. Ama geçenlerde 3 memurun ölmesi olayına karıştıkları söyleniyor. Tekrar ediyorum, medyatik veya popüler olma kaygısı güdemeyiz ama böyle gözükürsek inandıramayız kimseyi devrime. Adamlar devrim öncesi böyle ise sonrasında ne olur der...

i destroy to make, i hate love, i live to die what an anarchy causes myself...

1 mayıs kim bizkim olduk resmen..rezillikten öte..

Biz burada biraz kutladk biraz ama neyi kutladığımızı sorma wayşe

benim takıldığım nokta "internette binlerce" olan anarşistler. onu nerden çıkardınız?

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun

Gecen yil biraz sonuk gecti Bir Mayis, fakat bu yilin hakkini verdiler. Ozellikle de Ogrenci Kollektifleri, Genclik Muhalefeti, Dev-genc, Liseli Muhalefeti... hakkini verdi. Gencler iyice radikallesmis.