bir mayıs ve olmayan anarşi

bir mayısa gidenler parmak kaldırsın)
rezil bir görüntüydü gerçekten anarşistler açısından...
interette binlerle anılan anarşizm sokaklarda 3...5 kişiye düşüyor...
ne yapıyonuzaslında 10 kişiyizde internette kendimizi atomlara mı ayırıyoruz.
yoksa en iyi anarşistler becerilir deyip uçkurumuzun ve kukumuzun sürek avına mı çıkıyoz...
ha bunu derken gidip ikide bir soğan(slogan) atalım demiyoz tabi...kavgayı kast ediyorum...
sosyalistlerin podyuma çıkmak gibi gördükleri 1 mayıs kimin umrunda)

Pupa yelken anarşizm son zamanlarda yaşanan popülarite artışına zıt bir anlama oranı ile temsil ediliyor. Çoğu zaman anarşistim diyen kişilerle bir süre konuştuktan sonra 2. bir kere konuşma isteği pek duymuyorum. Sendikalarda var mıyız ? Yokuz. Sivil toplum kuruluşlarında var mıyız ? Yokuz. Hatta çarşı grubu anarşist diye anılır oldu bizim yokluğuumuzda (ki beşiktaşlıyım ve çarşı grubunu çok severim ama gerçekçi olmak lazım bir yerde). Anarşistler toplu bir şekilde bir şeyler yapmak zorunda değil ama bir silkelenip kendilerini düzeltmek zorundalar. Topluma ayak uyduramıyoruz ve çok radikal, hatta radikal bile değil fazlasıyla kopuk kalıyoruz. İstemlerimiz doğası gereği radikal ama varoluşumuzdaki bu uzaklık kabul edilemez...

i destroy to make, i hate love, i live to die what an anarchy causes myself...

Artık anarşik olmak çok kolay,en ufak bir ses yükseltmede nineler bile "anarşik"likle suçlar oldu torunları.Öyle çıkıp eylem yapmaya falan gerek görülmüyor

“Yumruğumda bir ordu hissediyorum - ya ölüm ya özgürlük!”
Friedrich Schiller

Kolayda değil "ucuz" bir kaç metal müzik dinleyip ortamlarda vandalist bir kaç aksiyon yapmış gençler bile (ki aramızda aslında bunu anarşi'ye kaosa giden yolun bir parçası olarak görebileceklerde çıkabilir onda itiraz etmem) kendini anarşist diye tanımlayabiliyor . Oysaki anarşizmin bir mücadele tarihi vardır, ama nedense benim tanıdıklarım bundan pek haberdar değiller veya bilmek işlerine gelmiyor...

i destroy to make, i hate love, i live to die what an anarchy causes myself...

ortamın hazır olduğundan ve işe yarıyacağından emin olduğumda anarşizm için hayatımı koyardım,oysa şimdi anarşizm için yapılabilecek en mantıklı(en tatmin edici demiyorum) davranışın köşeye çekilip, oturduğumuz yerden birilerini anaşistleştirmek olduğu kanatindeyim.ancak bu şekilde dünya anşizme hazır olabilir aksi durumda yaptıpımız eylemler anarşizme yarar deil zarar veriyor.

beşikten taş aşırarak yada beşikten taş alarak beştaş oynamak veya toplanan taşları suda sektirerek anarşizm... üstelik sonunda kararlı izm ekleyerek ve var olan beyin ketlenmelerinin eylem diye tarif edilen durağanlıklarından dem vurup sokağa çıkıp kendi iç çelişkileri oraya buraya katı maddelere taciz ve tecavüz etmekle algılanan bir algısızlık mevcut duruma cevap olamaz. sayısal, fiziksel yada tensel pencereden bakarak bir bok değerlendirelemez.

ne olduğunu bilmeden kendinden habersizce sırf radikal fetişizm olsun diye yeni diye dayatılan postuna mod modlanarak ern edilen bir ego ile sadece sokağa çıkalım görünelim göz görsün kem gözlere inat olsun ama yinede dönelim kenarda duran yaşama. harekete geçtiğinde değiştirmek için zorlamak için geçmedikten sonra sadece hawai adalarının vereceği melenkolik yada bizzat tamda alkolik olarak bir nevi pasifist intihar içe dönme dön gel get git

anarşik olanın ne rakamlarla nede aylarla nede yıllarla nede günlerle bir sorun yada çelişki yaşayacağını tahmin etmiyorum ama demek halen var o zaman ben kapitalist olayım daha iyi herşey hazır kafa yormaya ne gerek ....

berbat bir cevap oldu kendimle gurur duyuyorum

Gunun ozune uygun bir 1 mayis kutlandi ilk defa, kavgasiz, gurultusuz, yakmadan yikmadan.Isciye, emekciye de bu yakisir iste.

Anarşizm ve anarşistlerin bu kutlamaya destek vermemesi çok normal...Ne yapacaktık ? Karşısında durduğumuz devlet kavramının siyasi yönetim şekliyle beraber gelen temel taşlarından biri olan siyasi partilerle; kendilerini demokratik kitle örgütleri olarak tanımlayan derneklerle birlikte, işçinin emekçinin hakkını mı savunacaktık ?
Onların, orada olmalarının tek sebebinin kendilerinin karşılarında oldukları bir sisteme karşı gövde gösterisi yapmak olduğunu gözden kaçırmamak lazım.

Burada anarşist olduğunu belirtip,orada sosyalistlerle birlikte sosyalizm için kapitalizm karşıtı slogan atmanın, tutarlı bir davranış olduğunu düşünmüyorum...

1 Mayısın tarihini incelersen,anarşistler sayesinde gerçekleştiğini görürsün ve anarşitlerin yanında binlerce işçinin dayanışmasını da görürsün...
mesele işçinin,emekçinin hakkını savunmak değil asıl mesele patronlara,efendilere karşı birlikte olmak ve bunun için de birlikte yürümenin bir sakıncası yoktur.
ne yapacaktık?devlete karşıyım -işçi iktidarınada karşıyım,bu yüzden işçi bayramına gitmeden evde tv karşısında olan biteni izlerim mi?diyeceğiz...
insanlar gerçekten rahatsız olduklarında sokağa çıkar
yeteri kadar rahatsız olmalısınız bence!

Herkesin hayalgücü tükendiğinde artık hiçkimse dünya için tehdit olmayacak ...

Tabiki tepkimizi ortaya koyacağız ama ben bunun 1 Mayıs'ta olmaması gerektiğini savunuyorum...Nedeni ise, 1 Mayıs'ın sosyalistlerin mücadeleri sonucunda ortaya çıkan ve yine sosyalistlerin kapitalistlere karşı bir siyasi gövde gösterisi yaptıkları bir güne dönüştürülmesidir...Yani, 1 Mayıs bizim için amacından sapmış, daha doğrusu bizim amacımızdan farklı yönlere çekilmiştir. Yeni bir oluşum, yeni bir organizasyon bizimm tepkimizi net olarak koymamız açısından çok daha etkili bir yöntem olacaktır.

If we don't play God, who will?