Örgütlenme Gereksinimi

kaos · #1 (**permalink**) 20-09-2009, 08:00

Anarşist kuram kendisini örgütsüzlenmenin eş anlamlısı olarak görmez. Anarşizmin düzensizlik değil bir düzen, yukarıdan dayatılan sahte bir düzenin aksine doğal olan bir düzen, kısıtlama tarafından meydana getirilen yanlış birliğin aksine gerçek bir birlik olduğunu ilk ilan eden Proudhon idi. Böyle bir toplum, "artık bir insan tarafından temsil edilmemesi nedeniyle, bir insan gibi düşünür, konuşur ve hareket eder; çünkü örgütlü her canlı gibi, Pascal'ın sonsuzluğu gibi, onun merkezi her yerdedir ve çevresi hiçbir yerdedir." Anarşi, "örgütlü bir toplumdur", "insanlığın arzu edebileceği en ileri hürriyet derecesi ve düzendir." Belki bazı anarşistler bunun aksini düşünüyorlardı, ancak İtalyan Errico Malatesta onları tartışmaya çağırıyordu:

"Onlara verilen otoriter eğitimin etkisi altında, onlar otoritenin toplumsal örgütlenmenin ruhu olduğunu ve ilkiyle mücadele etmek için ikincisini reddetmeleri gerektiğini düşünürler. ... Örgütlenmeye karşı çıkan anarşistler, otorite olmadan örgütlenme olmayacağına inanma temel hatasını yapmaktadırlar. Bu hipotezi kabul ederek, asgari bir otoriteyi kabul etmektense her türden örgütlenmeyi reddederler. ... Otorite olmaksızın örgütlenmenin imkansız olduğuna inanmış olsaydık, bizler otoriter olurduk, çünkü o zaman hayatı örgütsüzlüğe mahkum eden ve keyifsiz kılan otoriyeyi tercih ediyor olurduk, ki bu onu imkansız kılar."

Yirminci yüzyıl anarşisti Voline bu fikri geliştirdi ve açığa kavuşturdu:

"Yanlış --veya daha sıklıkla, kasten hatalı-- bir yorum, liberter kavramının tüm örgütlenmelerin yokluğu anlamına geldiğini öne sürer. Bu tamamen yanlıştır: bu bir "örgütlenme" veya "örgütlenmeme" değil, örgütlenmenin iki farklı ilkesi meselesidir. ... Tabii ki, anarşistler toplumun örgütlenmesi gerektiğini söylerler. Ancak, yeni örgütlenme ... özgürce, toplumsal olarak, ve herşeyden önce aşağıdan kurulmalıdır. Örgütlenme ilkesi, bütünü ele geçirmek ve kendisini bunun üzerine dayatmak için önceden yaratılan bir merkezden kaynaklanmaz, aksine eşgüdümün düğüm noktalarını, tüm bu noktalara hizmet edecek doğal merkezleri yaratmak üzere tüm yönlerden gelmelidir. ... Öte yandan, eski baskıcı ve sömürgen toplumunkini kopyalayan "örgütlenme" tipi ... eski toplumun kusurlarını daha da büyütecektir. ... O halde bu ancak yeni bir hüner aracılığıyla sağlanabilecektir."

Aslında, Henri Lefebvre'nin Komün üzerine olan kitabında kabul ettiği üzere, anarşistler sadece örgütlenmenin kahramanları değil, aynı zamanda "birinci sınıf örgütçülerdir". Ancak bu felsefeci burada bir çelişki gördüğünü düşünmüştür --"bugüne gelinceye kadar işçi-sınıfı hareketi tarihi içerisinde, özellikle de İspanya'da tekrar tekrar tanık olduğumuz oldukça şaşırtıcı bir çelişki." Bu ancak liberterlerin a priori [önsel olarak] karıştırıcı [disorganiser] olduğunu düşünenleri "hayrete düşürür".

Daniel Guerin
Kaynak: "2. In Search of a New Society"