Anarşizm denilince ne anlıyorsun?

anarşizim yazıları okumadan en az ından bildiklerimi yazayım her halde sonra bazı şeyleri okuyunca görüşlerim değişecek.anarşizim bozguncu, zorba, hak yiyen, başkalarının sırtından geçinen daha buna benzer bir sürü şey yazılabilir. tabi bu görüşler inceleme sonucu varılan bir sonuç değildir.kabataslak fazla bilgi olmadan geşmişin düzenlerinin ve bügünün düzenlerinin bize öğretiği bilgilerin ve benliğimizi saran duyguları oluşturan güçlerin oluşturduğu bir izlenim sonucudur. birilerinin bize suçlu olarak gösterdiği kişilere altan alta bir hayranlık duymaya başlamışız. her insanda bir doğruluk yanının olacağını bizde bıraktığığı bir izlenim sonucudur. aslında üzerinde düşünülmesi gereken o kadar çok konu ve ayrııntı var ki malesef bir çok engel yüzünden hesaplaşamıyoruz. hesaplaşmak için iyi niyet uyanık akıl belki bir çok özellik sayabilirim ama kendimizle derim bir hesaplaşmaya gitmeden hiç bir şey yapamayacağımız gayet açıktır. sezgisel düşümcem tabi bu da tam oturmamış.anarşizmin sürekli gelişim ve değişim dinamiklerini ayakta tutmak için gerekli olduğu inancım var. bozgunculuğu değil sürekli yapıcılığa doğru en doğru için uyanık bir akıl için hakikat için insanın ve tabiatin bütünlüğünü bozacak her türlü parçalayıcı eyleme karşı bir dik duruş. bütünlük için yaşasın benim doğru bulacağımı umduğun sezgisel umut anarşizimim.

Anarşizm bir sistem değildir. Anarşizm aslında bir dengeleyicidir. Baskıya, özgürlük kısıtlamalarına karşı bir sesdir. Ağızdan çıkar, etkisini yapar sonra yok olur gider. İnsanlığın içinde var olan şiddet ve özgürlüğün dışa vurumudur. Ama hadi gelin örgütlenelim olduğu zaman o anarşizm anarşizm olmaktan çıkar.
Diye düşünüyorum ben.

Ne kadar zengin ve müreffeh olursa olsun, istiklâlden mahrum bir millet, medenî insanlık karşısında uşak olmak mevkiinden yüksek bir muameleye lâyık sayılamaz.
M.K. Atatürk -

Benim düşünçelerimde ki anarşizim insanlara her zaman sevgi ile bakan hiçbir zaman kötülüğe, ezilmeye,karanlığa boyun eğmeyen,hakkını aramaktan hiçbir zaman yılmayan kişidir.Yahudilere karşı bir havari,haksızlıkta bir ömer,yopaza karşı bir yunus,yavuz a karşı pir,çara karşı bir lenin,batı emperyalizmine karşı mustafa kemal, faşizme karşı bir denizdir.

Anarşizm denilince, üst uzlaşı güruhlarına kafa tutabilen insan teklerinin, kendi tekliklerinede kafa tutabilme sanatı.

ÇOĞUNLUĞUN CEVABI ANAŞİZM ŞİDDET VE VATAN HAİNLERİ DESEDE ANARŞİZM ÖZGÜR YAŞAM VE SAHİBİNİN OLMAMASI İSTEDİĞİNİ YAPA BİLME (TABİ İNSANLARIN ÖZGÜRLÜKLERİ ÇİĞNEMEMEK KOŞULUYLA ) HAYATAKİ BÜTÜN ZORLUKLARA AVAZIN ÇIKTI KADAR BAĞARMAKTIR

ÖLMEK VAR DÖNMEK YOK..!

buraya kadar iyi hoş,
benim asıl sormak istediğim şu -aslında aynı zamanda kendime de yöneltiyorum bu soruyu-
insan doğasına kadar gidildi konuşmalarda. aslında çıkış noktası sanırım tam da bu. şiddetin veya bir üstünlük savaşının, insanın doğasında olduğunu savunursak anarşizm başlığı altında saydığımız Özgürlüğü temel alan, otoriteyi reddeden ve eşitliği savunan akım tanımlamaları ütopya olarak kalacak demektir. çünkü içimizden bizden daha eşit insanlar çıkıp "durun sizi bi yöneteyim ben" diyecek.
ama eğer tam tersiyse yani şiddet öğrenilmiş bi dürtüyse ya da insanlar arasındaki güç savaşı sosyal bi güdülenmeyse o zaman rahatlıkla diyebilirim ki bu güne kadar inadına zorlaştırılmış ve zorlaştırılmasına da ses çıkarmadığımız koşullarda yaşamışız. ama ben hala şirinleri severek izleyen, hatta kendine köyde yer açan bi çocuğun; -büyüdüğünde- şirinlerin, marxizm in ideal dünya görüşünü yansıttığını öğrendiğinde onlardan soğumasını sosyal-çevresel bir faktör olarak görüyorum. -ya da görmek istiyorum.-
(herhangi bi soru işareti koymadım cümlelerime açıkçası başlı başına bi soru işareti oldu bunlar bende.)

kendime bile anarsist olmusum.. anarshist dik kafali..anarshist muhalefet..anarshist....

Eğer bir Dava'n varsa mutlaka fedakarlık etmen gereken şeyler olacaktır..

Hiç öyle ergen triplerindeki modları anlamıyorum anarşizm deyince. Maaşımı vermeyen muhasebeciye kafa atmayı anlarım, belediye başkanının önüne çıkan kediyi tekmeleyerek uzaklaştıran koruma denyosuna kalem fırlatmayı anlarım, devlet yıkmak düzen yıkmak anlamıyorum. Çünkü ben elimden geldiğince anarşist olmaya çalışırım. Gücümün yettiğince. Sınırları zorlarım. Ama aşamayacağım sınırlar varsa yine de zorlarım. Başkaları kontrol edeceğine kendi öfkemi kendi heyecanımı kendim kontrol ederim. Gerçek anarşizm -bana göre- kendi içindeki anarşiste söz geçirebilmektir.

mehaba...
güzel konuymuş kısa kesmişsiniz... geç olacak ama hiç bir devlete ait olmamayı anlıyorum... vatandaş olmamayı yani... kul-köle olmamayı... kendimden başka efendi kabul etmemeyi... en azından sahipsiz-çobansız bir koyun olmayı... ben olmayı... ben olmuşlarla beraber ben olarak yaşamayı...

Bu kalın harflediğim şeyde bir kural değilmidir ? O zaman her emir özgürlüğün suratında patlayan bir tokatsa buda özgürlüğün suratında patlayan bir tokattır.

Ne kadar zengin ve müreffeh olursa olsun, istiklâlden mahrum bir millet, medenî insanlık karşısında uşak olmak mevkiinden yüksek bir muameleye lâyık sayılamaz.
M.K. Atatürk -