Anarşizm denilince ne anlıyorsun?

yaşadığımız dünyada anarşi mümkün değil gibi.en basitinden teknoloji.internet kullanıyoruz,telefon kullanıyoruz...şirketlere para veriyoruz.para için çalışıyoruz.statü sahibi oluyoruz ve bizden yüksek statüdekilerin emri altında oluyoruz (ya da düşük olanlara emir veriyoruz)...
şu ana kadarki bütün kurumlar/sistemler birbirine bağlı.hepsini yıkmak gerek.bu da hayaldan öteye gitmiyor.bir yaşayış şekli olabilir zannımca.

Anarşi de eylem olur mu?(sokağa çıkmak anlamında)
Surrealist Eylem Turkiye: Politikadan hayata: Anarşiyi solcu değirmen taşlarından kurtarmak

Sana derim sana ey benim aklım
Sakın ha başıma gelme bir daha.
Şu dünyaya sarhoş olan yararmış
Ayık ol, kendini bilme bir daha.
Mahzuni

Birazcık tüm bunlardan sıyrılırsak ve anarşizme de siyaset katmadan, hayal gücümüze iki tık vurup konuşacak olursak; bu sözcükten, herkesin kendisine has ütopyalarını gerçekleştirebileceği ve gezegenin sıkıcılığından kurtulabileceğimiz geliyor aklıma. Herkesin özgürlük diye, birbirini asıp keseceği, başkalarının haklarına müdahale edip, çığırından çıkan bi' mini bacaklar topluluğu değil.
...
Şey bi' de "bu sistemin tadına bakıp da bu sistemden kopabilen var mı" gibilerinden bir cümle kurmuş birileri fakat, bozuk sistemde çark düzgün dönmüyor maalesef ve sistem yenilebilir bir meyve değil avucumuzda. Hadi tut ki öyle diyelim; dünya suratını ekşitmiyor mu? Nitekim o sistem, en çok dile hitap ediyor, dilimizde güzel bir küfür olarak kalıyor, kalıcı dövme gibi ;}

Yok bir ruh
bu ağaçların arasında
Ve ben
bilmiyorum nereye gittiğimi

Octavio Paz

insan olduğu için bunu haketmek... evet bu anarşist öğretiye oldukça uygun bir cümle. fakat arkadaşlar şunu unutmayalım ki anarşizm hiçbir özgürlüğü kısıtlamama üzerine de kuruludur. (insanlık konusundaki hassasiyetini paylaşıyorum taze arıza elbette ki)Hiçbir özgürlüğü kısıtlamazken, eğer bir insanın doğasında kölelik eğilimi var ise, itaat etme yönelimi var ise onu bu doğadan koparmak da bir çeşit tiranlık olacaktır. Yani anarşizmle ters düşecektir. Birinin içinde Tanrı sevgisi varsa, bu sevgiyi 'anarşizme' ters diye yok etmeye çalışmak, tamamen otoriter bir bakıştır. Her neyse, bu iş karışık. İstedim ki 'özgürlük' kavramı üzerine bol kafa yoralım. Saygılar.

anarşizm deyince
doğadan geldiğini unutma sözü gelior aklıma
ama şahsen sempatim olsada bu devirde olmayacağını bildiğim için
komunizm benim için daha ilgi çekici ve gerçekleşebilr geliyor niteki uygulanan ülkelerde var

itaat etme,tanrı sevgisi gibi duygular/eğilimler insanın doğasında kendinden mi vardır? bunlar zaten otorite tarafından insana aşılandığı için anarşizmin reddettiği olgular değil mi?

bir insanın gerçekten kendisi isteyerek köle olacağı çokta mantıklı gelmiyor.(bana)

mesela; (türkiyeyi baz alıyorum)
devlet der ki halka;bana itaat edeceksin kurallar koyacağım harfiyen uyacaksın.
bunun için okullar açar.orada daha küçük yaştan başlar kurallar öğretmeye,devlete bağlılık yeminleri ettirmeye vs. (bariz örnek andımız)

aile içinde;eğer inançlı bir aile ise -ki çoğunluk öyle- insan doğduğu andan itibaren dinle, tanrıyla karşı karşıyadır. yine küçük yaştan itibaren dualar ezberletilir,ibadetler öğretilir vs. bunun yanında toplum içinde ki davranışlar öğretilir.

toplum içinde; insanın yaptığı her hareket denetlenir. yine daha küçük yaştan toplumsal kurallar öğretilmeye başlanır,bizzat yaşanarak ta öğrenilir. 'şöyle yaparsan yadırgarlar,böyle yaparsan taşlarlar' vs.

yani daha başlangıçta insan ruhu serbest bırakılmıyor ki. dünyaya geldiğimiz andan itibaren yaşadığımız ülkenin,toplumun,ailenin kurallarına göre yetiştirilmeye başlıyoruz,ruhumuz/karakterimiz/doğamız da buna göre oluşuyor.

ee özgürlük nerede ?

Sizi tanımıyorum! Sizin yasalarınızı, nizamınızı, kuvvete dayanan yetkinizi tanımıyorum! Bu yüzden asın beni! Louis Lingg

ben marxizme inanıp onun için mücadele eden bir devrimciyim. ama anarşizm benim için pür-komünizmden sonraki evredir. umarım yanlış anlaşılmam. daha iktisadi düşünüyorum:l

sizlerin düşüncesi,sadece düşünceyi yaymak olabilir ama ben bunun yanında eylemliliği de savunuyorum,düşünceler uygulamaya geçilmedikçe pek de anlamı kalmayacaktır.eylemlilik diyince de aklınıza(hemen)zartdadanak yakıp-yıkmak gelmesin...


ilk önce uzlaşmayı kabullenmemiz gerekiyor gibi görünüyor... ortak bir bilinçte ortak bir payda ve ortak bir faydada buluşmak için her kişi kendisine düşen payı ve faydayı hayata geçirmelidir... tabi öncesinde ortak hareket edilecek konu belirlenmeli ve bu konu üzerinde ortak bir bilince ulaşılmalıdır...

herkes yapabileceği ve üstlendiği ve üstüne düşeni yapmalı fikrinde uzlaşmamak için bir sorun var mı...? zira herkes kendi seçimini yaşamalıdır... bir orman gibi olmak meselesi... dikenlerin ormanı koruması meyvelerin ormanı doyurması yaprakların güneş alıp gölge yapması gibi... birilerinin aktivist birilerinin pasifist olmasının bir sorun teşkil edeceğini sanmıyorum... yeter ki uygulanmak istenen düşünce uygulansın... burada kimin ne katkı verdiği değil düşüncenin gerçekleşmesi hedefine ulaşılması olmalıdır akıllarda kalacak olan...

İnsan gelişmemiş bir varlık olarak kalmaya devam ve bunda inat ettikçe, her türlü -izm'i en sonunda faşizme taşıyacağını ve anarşizmin de bundan çok farklı olamayacağını düşünüyorum...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor

Öncelikle şöyle bir sorunumuz var. Türkiye'nin her şeyi kalitesiz. Buna faşistimiz, komünistimiz anarşistimiz de dahil.
Özellikle anarşistlerimiz hakikaten çok kalitesiz anarşistler.
Bir kere anarşizmin ne olduğundan haberleri yok. Adamlara sorsan:
'yav işte bööle her şheye qarşhı çıkmak falan' diye cevaplar almanız işten bile değil.
Diğer kalanlar da 'pardon dün akşam vajinamı sizde unutmuşum' muhabbetlerinden zannediyor anarşizmi.
Tabii bunda eğitim sisteminin tamamen boktan olmasının büyük bir payı vardır. Siteyi uzun süredir takip ediyorum. En olmadık durumlarda bile saçma sapan tartışmalar çıkıyor ve hakaretler havada uçuşuyor. Anarşist sistemin sahiplerinin belirli bir olgunluk düzeyinde olmaları gerekiyor.

Anarşistler (bireysel anarşist sünepeleri kastetmiyorum) aynı zamanda komünisttirler. Komünistlerle ayrıldıkları nokta kapitalizm ile komünizm arasındaki geçiş dönemidir. Bir anarşist her türlü hiyerarşiye ve baskıya karşı olduğu için, sosyalizm aşamasındaki 'proleterya diktatörlüğüne' karşı çıkar ve mücadele sırasında herhangi bir üst veya alt kabul etmez. Proleterya diktatörlüğü konusunda Karl Marx ile tartışmalara giren yoldaş Bakunin, Marx tarafından 1. enternasyonalden attırılmıştır. Anarşistler ile Sosyalistler arasındaki ayrışmalar başlamış oluyor böylece.

Anarşistlerin belirli bir dünya görüşü vardır ve o uğurda mücadele ederler. Zira yoldaş Bakunin de bütün ömrünü barikatlarda geçirmiştir. Son derece varlıklı biri olmasına rağmen. Silahlı mücadeleye başvurmaktan çekinmezler. Bunun için Almanya'daki RAF örgütüne de bakılabilir.

Günümüzde anarşistler için bir yol ayrımı var. Acaba evimizde oturup sünepelik mi yapacağız, yoksa özlediğimiz toplum için mücadele mi edeceğiz? Önce oturup buna bir karar vermemiz lazım.

Dıl spi bu wek roké, dunya u alem bu lé cem mın