askerde ölen oğlunun yerine diğer oğullarınıda ölüme göndermeyi vaat eden anne babaların ve ölüme gönüllü giden çocukların yaşadığı bu topraklarda çok cesurca bir söylemdi... aramızda konuşurken bile tedirgin olduğumuz bir konuda şarkı yapmak çıkıp avaz avaz bağırmak "beynimi yiyorlar anne" diye gerçekten cesaretti... kendisini pek sevmesemde sokak şarkıları albümünde tek gitarla çalıp söylediği şarkılar o zamanlar hayatımızda büyük bir yer kaplıyordu... taki şahısın kendisini görene bir kaç ortamda rastlayana ve ağızından dökülen sözcüklerin samimiyetsizliğini duyana kadar... yinede o tek gitarla çalıp söylediği dönemler adına teşekkür...

"yat diyorlar anne, kalk diyorlar, beynimi yiyorlar anne, beynimi yiyorlar"

bu gün kapıma dayanıp orduya istediler bir kez daha... geçicide olsa atlatmanın yolunu buldum... daha kalıcı bir çözüm olmalı...