Aslında böyle başlıklara pek uğramam,ama bu gün bişeyler yazmak istiyorum.Zırvalayabileceğim en uygun yer burasıydı.Bu gün össye girdim ve türkçe paragraf sorularından çok pis çaktım sanırsam.Uzun ve sıkıcıydı.Bakınca,insan okumak istemiyor anasını satiim.Ben de bıraktım,matematik çözdüm.Bi daha da dönünce okuduğumdan bişey anlamadım.Yeter ulan dedim,bıraktım çıktım.Sitem ettim
Velhasıl kelam daha sonra gidip, yeni bir hohner blues harp mızıka aldım.Mızıka sesiyle nirvanaya erdiğimi söyleyesem yeridir,aşıkıyım bu sesin.Bob Dylan'ın da,hiçbir şeyi yokken mızıkası vardı;ben ne güzel motive ederim kendimi(
e şunu düşündüm,her ne kadar kendimizi sürekli kandırsakta fazla zamanımız kalmıyordu.Her şeye zaman ayırabilirken,kendimize,hayallerimize,yapmak istediklerimize zaman ayırmıyorduk.Ve bu da zannımca biraz taşın altına elini koymak gibiydi.Kaybedecek hiç bir şeyin olmadığını biliyorsun.Kazanacağın şey ise ya başkalarının hayalleriydi ya da kendi hayalin.Ve şimdi önümde iki yol var.Ve de artık eminim:iyi bir işimin olması,güzel bir ev-son model bir araba ve mükemmel bir sevgiliye ihtiyacım yok.Çok düşündüm,her ne kadar karambole de olsa,istediklerimi gerçekleştirmem lazım diyerek sinema atölyesine gitmeye karar verdim.Ama sağolsun peder hiç destekçim olmaz.Bu yüzden yarın itibariyle kıçım terleyene kadar anket yapacam ki bu defa süper bir strateji hazırladım,iki hafta da çıkaracam parayı.Ve şükrediyorum batıl inançları olan ateist tanrıya,yer yüzüne gönderdiği mızıka ve kamera için.