Bir maruzatım var:Bahsi geçen kişi,kitapla beslenebilir.Misal ben de filmle,tiyatroyla,müzikle besleniyorum diyelim.Çalmanın dışında başka bir alternatifim yok,çalmam mı gerekir bu durumda.Dvd dükkanına gidip film,albüm mü çalmalıyım.Ve o filmleri izleyip,o albümleri dinlemeliyim,ben de böyle besleniyorum.Burada sanılmasın,kitap çalan kişiye laf söylediğim.İşin asıl kısmı ,bu durumun trajikomik olması.Kişi kitap okumak istiyor ama alamıyor ve çalmaya yöneliyor.Yani bunun kısmen meşrulaştırlıdığı söylenebilinir.Ne bileyim hem gülüyorum,hem üzülüyorum.Sonra da birileri çıkıyor:Bu ülkede bilmem kaç bin kişiye,bir kitap düşüyor ,diyor.Bu kişilerin bir kısmı,kitap okumak istemediğinden mi yoksa ,kitaba para ayıramamasından mı,bu vahimiyet.Her yerde kitap okuyun ulan,diye ahkam kesilirken,bu durum düşündürüyor.Bence sorun kitap çalmak değil,dediğim gb başkaları da başka şeylerle besleniyordur.Bu "çalmak"ta diğer şeyler için de geçerli olabilir.Bunun neticesi "çalmak iyidir" ya da "çalmak kötüdür" diyemem sanırsam.Neden çalıyorsundur? ki:zaten açıklanılmış bu da.Ama yorumlarda da denildiği gb,kendi halinde olan kitap dükkanlarından ziyade,yayın evlerinin kurduğu standlardan ya da markalaşmış dükkanlardan çalınmasını yadırgayamam ama bu da nereye kadar yav.Bir kez daha "bokun içindeyiz ama başımız dimdik yürüyoruz"repliği aklıma geldi.Hakketen durum bu,İki ucu boklu deynek misali de diyebilirz buna.Biraz daha yazarsam,yarın gidip d&r e bir,girişimde buluncam.Çalmak!
