hayata tutunmayı kişinin kendisi dışında bir şey sağlıyorsa o şeyin yanınız da olmadığı anlarda düşmeniz olası bir ihtimaldir... tutunmayı felsefede psikolojide sağlar... hatta para pul ev bark eğlence acı hüzün bir kadın bir erkek evlat doğa yaşama sevinci ölüm arzusu... bir çok şey sıralanabilir hayata tutunduğumuz dallar olarak... ya bunlar olmadığında kişinin kendinde olan bir şey yok mudur? kişi ayakta duramaz mı bir başına? hayatta kalmasını sağlayan ne? ya tutunmak diye bir eylem yoksa? (bu soruyu Oğuz Atay gibi bir gerçeği yadsıyarak sorduğumun farkındayım) ya zaten bağlıysak bir şekilde... tutunmasak da düşmüyorsak... hayata neyle bağlı olduğumuzu bulmak (kendini bilmek, kendiyle barışmak, hayatının anlamını veya amacını bulmak, yada her nasıl adlandırıyorsak) ve sağlam bişey mi diye bakmak gerekmezmiydi... sağlamsa tutunmayı düşmeyi düşünmeden huzurla yaşayamazmıydık... ya vakit kaybediyorsak tutunacak birşey olduğuna inandıklarımızla...

şüphe etmektir niyetim... sorgulamak... başka bişi değil...