Bakırköy akıl hastanesinde yatan Neyzen Tevfik'in odasina bir hasta gelir..
Fikret Mualladır bu..

konuşurlar.. konuşurlar...

ve Neyzen Tevfik'in elinde ney tutan bir portesini yapar ilerleyen günlerde

Fikret Mualla..

bir de not düşer defterine :

''Biraz edebiyat bilgim ve zevkim varsa onu Neyzen Tevfik’e borçluyum''

Ben def ettikçe alçak virüsler ürüyor. Ben doğrumu deştikçe onlar komikmiş gibi gülüyor. Bilmiyorlar aslında onlar karşımda yavaşça ölüyor....