|
Tam da artık o noktadan itibaren herşeyi anlamsız kılan düşüncelere bağlı olmasından, artık herşeye inanmışlığın yitikliğinin baş gösterdiği sırada, artık beynin bir noktaya odaklanıp sadece ona yönelmesini emreden bir mekanizma gibi zincirler bir araya geldiğinde insan intiharın eşiğinden kendini bırakmış olur.
Birdik ve koptuk, tanrının laneti üstümüze yağdı ve cezamız aslında cennetten kovulmak değil eşimizden ayrılmaktı.. ve onu aramak ömür boyu.Çoğu insan gözünü onsuz kapatır, onu bulamadan, bize bahşedilen bu bedenin tadına onunla varamadan.Çünkü ancak onunla sevişirsek, ruhumuzu da katıp sevişebiliriz.Bir doğa hizmetinin, binbir hata ve yanılgının ötesine geçebiliriz..
|