bunu kendi adıma bazen yapamadıkları için kıskanıyorlar diye adlandırıyorum. bazen ne yaşadığımı ve ne düşündüğümü tahmin bile edemiyorlar, zavallılar diyorum. bambaşka bir bakış (bakamayış) açısı.

ama bazen de kendimi aynı şekilde bazı durumlara anlayamaz bakışlar atarken yakalıyorum. örneğin, üzerine beyaz "badi"sini giymiş efelene efelene elinde son model arabasının anahtarını sallayan bir adam gördüğümde bu kişinin dünyaya ne gibi bir faydası vardır diye düşünmeden edemiyorum. veya yüzüne bir bidon boya sürmüş, topukluları ve döpiyes takımının içinde herkese yukarıdan bakarak küçük dağları yarattığını sanan kariyerist ablaları görünce tiksinerek bakıyorum. bu örnekleri çoğaltmam mümkün.
bu durumda ben de "biraz" beni kınayanlara benzemiş olmuyor muyum?

You are young and life is long and there is time to kill today
And then one day you find ten years have got behind you
No one told you when to run, you missed the starting gun