Dil, din, ırk ayrımı yapıyoruz yani? Her ne kadar özgürlük nutukları atsak da bilindışına işlemiş ayrımcılığı zihnimizden uzaklaştıramıyoruz... Ki konumuz müzik gibi evrensel bir alan. Başlık Yann Tiersen gibi zamanı ve tüm ötekileştirmeleri aşmış, evrenselliği müziği ile yakalamış ve sözleri ile değil de notaları, melodileri ile içimizdeki en saf duyguları dile getirip sevincimiz yada hüznümüzü birkaç ezgiye sığdırıp bizi zaman ve mekandan koparmış bir müzisyene ait. Ama anadilimizde müzik dinlesek daha isabetli olur ne sunulursa sunulsun önümüze sadece burada doğmuş olmak ve seçmediğimiz bir coğrafyayı ve seçmediğimiz bir dile dayalı yazgımızı kök salmışlıkla kucaklasak kendimizi kapasak tüm dünyaya ve evrenselliği yalnızca entelektüel sohbetlerin bir malzemesi olarak kullansak daha doğru işler yapmış olacağız sanırım...