bu kadar iyi bir film beklemiyordum işin açıkcası. filme gitmeden önce birkaç yazı okumultum konuyla ilgili ama yazılarda sanki o çok bildik sömürü filmlerden gibi gelmişti ama o kadar dengeli vermiş ki ö.alper umudu ve acıyı.bakış açısı farklı bir kere. konu kadar dikkat çeken bir diğer unsur filmdeki karelerdi. yusufun yattığı yataktan annesini gören açı, odanın penceresi, evin önündeki sedir.. izlemeyenlere özellikle kamera açılarına dikkat etmelerini tavsiye ederim. doğa manzaralarına zaten söyleyebilecek söz yok. mikail karakterinin en doğal haliyle isyanındaki replikler de takdire şayan.
aslında hiç hata yok değil elbette filmde. bazı geçişler rahatsız edici derecede sert. belki yönetmen böyle olmasını istemiştir diyeceksiniz ama bence biraz daha farklı verilebilirdi, yani bu seyirciyi rahatsız eden bir tavırsa (özellikle cezaevi görüntüleri) farklı yerlerde verilebilirdi diye düşünüyorum. örneğin yusuf şehre gitmek için köylü amcaların yanında beklerken bir böceğe daldığı anda kulağına gelen isyan sesleri gibi.
neyse, bir ilk film için oldukça çarpıcıydı bence. özellikle aksiyon vb. beklemeyen, bağımsız film severlere büyük keyif vereceğini düşünüyorum. izlemeyenlere şiddetle tavsiye edilir.
ha! bir de, okuduğum bir yazıda ö.alper'in kısa filmleriyle de içiçe geçmiş bir hikaye olduğunu öğrendim. ben henüz bulamadım ama kısa filmlere ulaşabilenlere duyurulur.