Hayatım boyunca arada bir beni yoklayan,bazen uzun süre peşimi bırakıp sonra tekrar kapımı çalan isteksizliğimden bıktım usandım artık.Bu duygu beni bezdirdi.Hevesle başladığım çok oldu,güzel hayaller kurdum ama çoğu hüsranla bitti.İçsel çelişki ve burhanlarımın yanında aile ve çevrenin de etkisi oldu bunda muhakkak.Bilmiyorum kafam çok karışık.Bu duygu insanı intihara bile götürebilir çok ciddiyim.Binbir hevesle başlanılan şeye birden ilgisiz kalmak çok acıdır inanın.İnsanı yıpratır.Belki ben istemiyorum bunun böyle olmasını.Düşünce olarak yani.Ama bilinmeyen birşey beni esir alıyor yapma diyor,uğraşma.Sonunda mutsuz olacaksın.Halbuki bu halimle çok daha mutsuzum haberi yok onun...