İnternette haberler okurken donup kaldığımız anlar vardır hani. Beklemediğimiz bir şey olur. Ve kilitlenip kalırız o ekrana. O an çıldırmak içten değil bilirim. Hrant Dink öldürüldüğünde de yine bilgisayar ekranına kilitlenmiştim. İnternet haberleri sabah saatlerinde şair-yazar büyük insan Yusuf Hayaloğlunun hayatını kaybettiğini söylüyordu, ‘Şarkı sözleri öksüz kaldı’ başlığı ile. Ölümü yakıştırmazsın bazı insanlara. O hep yaşamalı dersin. Gelecek kuşaklarda onu tanımalı dersin. Ah be Koca Yusuf’um gözleri intihar mavisi, yorgun, ağlamaklı şairim. Hangi gün karar verdin? Küt diye çekip gitmeye!
Hayatımın tam orta yerinden geçiyorsun. Yüreğimin en derinlerinden geçen sözlerdi yazdıkların. Büyümeye çalışırken yanı başımda duruyordun, elimden tutuyordun. Az çok isyan edebilmeyi öğrendiysem bunda senin payın büyük. Nasılda sessizce ayrıldın aramızdan. Şiirlerini her okuduğumda dinlediğimde canım yanardı ağlardım. Ama bu sefer fena ağlattın be Yusuf. Hazırlıksız yakaladın. Bu dünyanın nesini beğenmedin de öte yere taşındın…
Ahmet kayanın ardından yazdığın “işte gidiyorum” şiirini şimdi bende senin için okuyorum. Bize yüzyıllardır sesini kaybetmiş bir türküyü söylüyordun. Ama Sonunda kaptırdın kendini ölüm denen o kaypak türküye. Ödünç aldığın o yürek sızını şimdi ben devralıyorum. Gidenlerin ardından yazardın hep. Ama şimdi sen gittin be Yusuf’um şimdi biz tek başımıza ne halt ederiz bu koca dünyada. Ah ulan rıza aldın aramızdan sonunda Koca Yusuf’u. Oysa daha yazılacak çok şiirin vardı biliyorum. “Bir yangın ki kardeş kardeş vurulur, ben ölünce belki vatan sağ olur” demiştin. Ne de güzel tarif etmiştin yıllarca kanayan yarayı. Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim. Ah be Yusuf gerçekten kekremsi bir tadı varmış gözyaşının dudaklarıma sızınca anladım.
Yüreğimizde taş gibi oturuyordun. Aşklarımız, hasretlerimiz, hüzünlerimiz seninle yeşeriyordu. En çok bizdin sen… Her an küfredecekmiş gibi… “Ulan” diyordun, “Ah” diyordun. İçimizde parçalanmış olanları birleştirip işte sizi anlatıyorum der gibi bakıyordun. Göğsüm daralıyor yüreğim kanıyor… Nuh’a haber saldım gemisinde sana da yer var ustam… Biletleri de önceden aldık sinemaya yetişeceğiz… Romanlar artık bizden bahsedecek… vapuru kaçırmayacağız… artık hiçbir şarkı bizi yanlış anlatmayacak… Ahmet Kaya’nın yanındasın artık… Kalacak tüm izlerin hayatımda, gözümden bir damla yaş aktığında… rahat uyu ustam…