İntihar üzerine kurulu bir felsefeden değil felsefe üzerine kurulu bir intihardan bahsediyorum. Bu da bir varoluş problemidir en basit ifadesiyle.
Diyorsun ki "E insandan bahsediyorsak, bu hayat anlamlı eylemlerden oluşan bir hayat olmalı!". Nedir peki bu anlamlı eylemler? Bu soruya mana katan cevaplar da bir şekilde kişinin felsefesini oluşturmaz mı? Sonra bir de karşındakini yani beni yaşamında cevaplardan fazla sorular barındıran bir organizma olarak düşün. Ve düşünürken lütfen benim intihara meyilli bir ergen gibi! olduğum fikrin kafandan sil. Zira ne intiharı düşünüyorum ne de bu konuda herhangi bir öneriye ihtiyaç duyacak kadar zayıf bir kişiliğe sahibim.

"Eğer insanlar Tanrı olsaydı, kendilerini demokratik olarak yönetebilirlerdi. İnsanlar Tanrı olmadıklarına göre, mükemmel bir devlet insanlara göre değildir."

Jean-Jacques Rousseau