Seçim sistemi mevcut haliyle otokratizmin, dikta rejiminin ve açık bir faşizmin net bir kanıtıdır. Halkın oylarıyla meclise girmiş bir parti mensuplarının maruz kaldıkları psikolojik yıldırma taktikleri de oldukça düşündürücüdür. Üstelik, seçim barajı yüzünden birçok kişinin başka partilere oy vermek zorunda kaldığı düşünüldüğünde bu demokrasi tiyatrosundaki komedileri uzun bir süre daha izleyeceğimiz ortadadır.
Fikret Başkaya'nın dediği gibi, seçimler ve parlamenter sistem halkın katılımını sağlamaktan ziyade otoriter ve örtük bir baskıcı rejimi gizleme işlevine koşulmuştur. Asıl işlevi ''-mış'' gibi göstermekten ibaret parlementer rejim, dikta rejiminin sürekli müdahaleleri, muhtıraları ve balans ayarlarının gölgesinde kukla bir yönetimden öteye gidememiştir. Parlementer yapının başına buyruk hareket etmeye başladığı her dönemde darbeler kaçınılmaz bir gerçeklik olmuştur. Kemalist rejimin taşeronları ısrarla bu gerçeği görmezden gelip yok saymaktadırlar...