Sayfalarca güzel düşüncelerinizi okudum.Hepsinden kendi payıma düşeni aldım.saolun..
Özgürlük kelimesini bile kısıtlıyoruz farketmeden.Hepimizin özgürlükten kastı farklı.Onu bile özgür bırakmıyoruz yazık..Kimimize göre dikbaşlılık kimimize göre baımsızlık kimimize göre başıboşluk.Hayır kabul etmiyorum hiçbirini..
Gece 3te bangır bangır müzik dinleyip kimse bana karışamaz değil.Karışıyorlar bal gibi.Toplum içinde yaşıyoruz nalet olsun.Hiçbirimiz özgür değiliz.Bazılarımız biraz daha fazla sadece hepsi bu.
Benim fikrim sadece metafizik anlamda özgür olabildiğimiz sadece düşünce bazında.Gerisi hep palavra.Hangimiz özgürüz ki dostlarım ve/veya daha çarpıcı olsun hangimiz yaptıklarımızdan mutluyuz.Yapabildiklerimiz, gördüklerimiz, tattıklarımız, dokunuklarımız sadece belli sınırlar içine sıkıştırılmış.Duygularımızda ise sınır yok, uçsuz bucaksız, dilediğince özgür..Kim bana ayrılığın ne hissettirdiğini anlatabilir, o sonu gelmeyen üzüntüyü.Düşünceler kurşun geçirmez, yok olmaz, sahip olunmaz.Düşündüğün sürece özgürsündür.Tabi onu da kısıtlamazsak..


not:
yazımı kontrol edemedim.yanlış varsa affola..

ormanda yürürüm kimseyi tanımam