Devlet kurumsal bir yapıdır. Başlı başına, her şeyden bağımsız, sınıfların olmadığı, rant ve çıkar gruplarının at koşturmadığı kendi kendini yürüten canlı bir organizma değildir. Bu noktada ROHA arkadaşın tespiti son derece doğrudur. Anarşizmin hedefi iktidar ve tahakküm ilişkilerini ortadan kaldırmaksa, yalnızca araçsal bir işlevi olan devlet mekanizması doğrudan bir hedef değildir! İktidar ve tahakküm devlet aygıtıyla kontrol edilen, sürdürülen bir ilişki biçimidir. Yani tahakkümün kaynağı aracın kendisi değldir. Devleti angaje eden temel kavram ise mülkiyettir. Mülkiyet ilişkileri bizim öncelikle hedefimiz olmak zorundadır. İnsanlığın sürekli üreten-tüketen obur ve doymaz bir iktisadi-sosyal yapıdan kurtulmaları elzemdir. Bilimde mevcut olanı geriye döndürmek, arzulanır ve istenilen bir şey değildir. Yapılması gereken onun dönüştürülmesidir.
Prof. Dr. Engin Geçtan yeryüzündeki ilk savaşların avcı-toplayıcı kabilelerin yerleşik düzene geçen kabilelere saldırısıyla başladığını söyler. Bu durumda büyük kargaşaların temelinde daimi bir sahip olma duygusu ve mülkiyet vardır. sürekli üreterek genişlemek zorunda olan bir iktisadi-sosyal yapıdan bahsediyoruz. Doğası gereği, daima büyümek, acımasızca rekabet etmek zorunda. Dünya bunu daha fazla kaldıramayacaktır. Acil sorun, öncelikle buna mani olabilmektir. Bu da ancak dayanışma ve örgütlenmekle olacaktır. Bencil-bireyler sürüsüne dönüştürülen toplumları dayanışmacı bir toplumsallaşma sürecine katmak asıl kaygımızdır. İnsan dayanıştığı, toplumsallaştığı ölçüde gelişir,kendini tanır. Anarşizmin bu dayanışmaya katacağı çok şey olacaktır. İşçilerle,sendikalarla, öğrencilerle, kadınlarla birlik olma zamanı çoktan gelmedi mi? Anarşitslerin bu dayanışmanın, mücadelenin etkin bir aktörü, güçlü bir yoldaşı olması zorunludur!...