Alıntı:
|
yaptığım herşeyi yeniden ve sürekli yapmak, klavyeyi sürekli ekranın kenarlarına paralel ve sağdan-soldan 2cm arayla tutmak, sürekli mause'un kablosunu düzeltmek, ayakkabılarını aynı hizada kapnın soluna bırakmak için dakikalarca uğraşmak, öss hazırlık sınavında soru kitapçığının hatalarıyla uğraşmak, ayrıntılara bakmaktan dizi,film vb. şeyler izleyememek,
|
Bak, bu söylediklerin direkt ve tipik OKB belirtileri. Kendini bu kadarıyla anlatırsan ya da buna vurgu yaparsan akla gelen de vurgu yaptığın kısım olur, bu doğaldır.
Oysa ki, söyleneni yetersiz bulduğunda
Alıntı:
|
4 ay 17 gündür yazdığım yazılar var. Ortalama haftada 1-2 kez yazıyorum. Ve orda sorunlarıma çözüm aradığım aşamaları yazdım. Burada paylaşacaktım. Ancak çoğu yerini kesmem gerekiyor. Kesincede birşey kalmıyor. Sanırım bu yüzden sorunları zinciri halinde giden bu olayı kimseye anlatamıyorum. Kendimi anlatamıyorum...
|
demişsin. Peki, bir soru: neden burada yazamıyorsun? Neden kesmen gerekiyor yazdığın yerleri? Biz seni yargılasak ne olur, yargılamasak ne olur? Bu senin için çok önemli bir durum mu? Mesela şurada dediğin gibi:
Alıntı:
|
ve bunda sorumlu olduğunu düşündüğüm kişiler var. eğerki kontrolden çıkarsa bu takıntı olayı - ki ben bir ömür böyle nasıl yaşarım daha 18 yaşındayım- onlardan öç almalımıyım? bana çocukluğumdan beri "çok değişik birisin" diyen kreş, ilkokul, lise öğretmenlerim; "çok zekisin ama ayrıntılara çok takılıyosun" diyen arkadaşlarım, sevgililerim - ki bu yüzden hep terkedildim (umursamıyorum)- bunun sorumlusudur. onlar söyledikçe psikolojik olarak ben daha çok dedikleri gibi oldum. onların beni bu noktaya getirmeye ne hakkı var? yada onların hiçbir duşu yokmu?
|
Toplum nevrotik bozuklukları elbirliği ile yaratır. İnsan acımasız bir canavardır, kendisi gibi olmayana her şeyi yapabilir. Biraz yontulmuş olanları bunu daha rasyonel hale getirmeye çalışır, hepsi bu. Yoksa anlamadıkları ya da beğenmediklerine her şeyi söylerler. Sonra sen tepki verdiğinde, tarz değiştiri, dönüp bir de özür dilerler. Ve seni, sana ekilen paranoyalarla yalnız bırakırlar. Peki bu onların suçu mu? Evet, ve hayır. Eğer ne yaptıklarını biliyor ve buna rağmen yapmaya devam ediyorlarsa, bu onların "suç"udur. Ama sen gelmiş bir takım cüheladan bahsediyorsun aslında. Onlar ne yaptıklarının farkında değiller büyük ihtimalle. Ama onlardan ille intikam almak istiyorsan, bence bunun en güzel yolu onlara ne yaptıklarını göstermek olurdu. Kendilerine dair mükemmel olma yanlış-algılarını kırmak kadar hoş bir kırbaç yoktur onlar için çoğu zaman.
Alıntı:
|
Psikiyatra hiç gitmedim. Gittiğimde nasıl birşeyle karşılaşacağım? Bu konuda bilgisi olanlar da birşeyler söylerse çok memnun olurum.
|
Kendi adıma konuşayım, ben sana özellikle "uzman" dedim. Burada okuyorum ki herkes psikiyatr diyor. Iıııh, bilemiyorum... Türkiye kifayetsiz uzmanlar cennetidir, eğer bir psikiyatriste gideceksen, onu çok iyi seçsen iyi edersin. Çünkü psikiyatristlerin ellerinde ilaç gibi bir silahları vardır ve onu olur olmaz kullanmayı da bazan çok severler. Psikoterapiye ağırlık veren ve ilaç cimrisi bir psikiyatr idealdir, ancak çoğu bunun tersini yapar. OKB konusunda uzman bir psikolog belki daha iyi bir çözüm olabilir.
Ama her kime gideceksen git, saklayıp anlatmayacaksan, zaten baştan gitme... Hiçbir işe yaramaz.