1. Öncelikle yaşadıklarının normal olduklarını bilmelisin(her ne kadar çevreden farklı değerlendirmeler olsa da)
2. Psikolojide anormalliğin yada normalliğin sınırları kesin ve net değildir; yani, kendinle barışmalısın
3. Sürekli ayrntılara takıldığını söylediğine göre; Birincisi, ''odaklanma'' sorunun olabilir. Sana benzeyen bir arkadaşım var. Onda da benzer bir sıkıntı var. Mesela herhangi bir şey konuşurken aniden, konuyla alakasız küçük ayrıntılara yada başka yönlere takılıyor. Kendi gözlemlerimden biliyorum, bu daha çok içe dönük kişiliklerde var.
İkincisi, sendeki bir tür ''arayış''. Ki ergenlik dönemi bireyi kendini arayan insandır zaten, yani anormal bir durum yok
4. Bu durum gerçekten çevrenin sana yüklediği bir davranış mı? Yoksa, kendin mi bunu ortaya çıkartıyorsun?
5. Bir doktora yada uzmana danışmanda fayda var. Çevrende sana bu konuda yardımcı olabilecek donanımlı, kültürlü tanıdıkların varsa onlarla da konuşabilirsin
6. Son olarak hissettiklerini, duygularını doğru tanımlayabilirsin. Sende sıkıntı yaratan düşünceler, davranışları doğru tanımlarsan çözümü kolaylaştırırsın. Değişmek istiyorsan önce bunun ihtiyacını hissetmeli, bunu talep etmelisin.