İlk başta Anarko-primitivizm insana çekici geliyor. Çünkü en son o zamanlarda insan bireysel olarak tamamıyle özgürdü; daha doğrusu özgürlüğünü belirleyen kıstas "insan" öğesinden ziyade "doğa" öğesiydi ve bu da insanı rahatsız etmiyordu. Tabi bir de insanlığın o zamandan günümüze kadarki gidişatının baştan sona yanlış olduğu düşüncesi var -ki kesinlikle doğrudur, dolayısıyla insanın içinde de "ah o zamanlarda olsaydım da doyasıya özgürlüğü yaşayabilseydim" gibi bir özlem, bir ukte oluşturur. Tabi bu nokta güzel bir fantaziden ibaret olsa da kendi içinde çelişir; doğa koşulları insanı insana muhtaç kılar ne yazık ki.
Sendikal ve dini anarşizmler de sendikaların ve dinsel öğelerin, düzende "otorite" ve hatta "titan" olabileceği düşüncesini getirmesi ile insanı korkutuyor. Sendikal anarşizmin her nedense eski olduğuna ve dini anarşizmlerin de fantaziden ibaret olduğuna inandığım için onları da es geçtim. Diğer seçenekler de bazı nedenlerden ötürü cazip gelmiyor, ya da daha doğrusu ve ziyadesiyle "belirli kesimlere cazip" geliyor benim gözümde. Tek ciddi alternatif anarko-komünizm gibi. Belki de aranılan yukarıdakilerden biri değil, bu düşünceler çerçevesinde seçim yap(a)madım. Zaten "sormaca usülü" anarşistin yapısına biraz ters, malum seçenekleri seçmek durumunda bırakılmışlık hissi nedeni ile..
Günümüz insanına ve özellikle anarşistleri, insanın gerek düşüncede gerekse toplumsal düzeninde, geleceğe dair ışık saçan gelişimini göz ardı etmemeli diye düşünüyorum. Teknolojinin insan hayatını nasıl kolaylaştırdığı gibi örnekler, (yeni) anarşist akımların birer parçası olmalı. Ya da ben yeni bir akım arayışındayım galida ..