Bir polar yangın…

Bu hayat zorba bir spermin
sulu bir şakası be çocuk
çocukluk dediğin
hücrelerin inatla çoğalması
en işlek caddelerde
durmaksızın körebe oynaması

o zamanlar
en mühim derdin
karşıdan karşıya geçerken
anne elinin tutulup tutulmaması
biraz da babadan medet umulması

ama bak
bütün körler karşıda
ebelik sende kaldı
hayat bütün zorbalarını
demir pençeleriyle sarmaladı

şimdi hayat bir polar yangın yeri
dumanlara karışıyor
küllenen çocukluğunun
sala sesleri
kimseler senin yasını tutmuyor

ama bak sala bitti
şakalar bitti
çöpçüler her sabah
körebe oynadığın
kuytuları bile süpürüyor

şimdi hayat geçit vermez
bir polar yangın yeri
ayaklarını yerden kesmeyen
gem vurulmaz
inatçı bir çocuk

yaslı ergenlerin hatırına
zorba spermleri
ve çöpçüleri
affet çocuk