şu beyin ne garip şekilde kaydediyor yaşamımızı.keşke hiç hatırlamasam dediklerin hep en çok hatırda kalan.bu mutlu olduğum günü unutmuyayım dersin.gün kalır mutluluksa utulan...
nasıl üzülmüştümün cevabı hazırken,,nasıl mutluyduma ''ben hiç mutlu olmadımlar''hazırda kalan.aslına bakılırsa..Şu insan oğlu nankör vesselam...am yinede kırmayalım kardeşimizi bitmiş evlerimizin birkaçına koyduğumuzu tavanları sunalım sofraya dedim ama BEN HİÇ MUTLU OLMUŞMUYDUM bu hayatta..ha evet sevgili ile izlenen o ilk filimin heyecanı var aklımda..coşkulu bir aşkla başlayan ve ayrılıkla bitiveren bir filmdi aslında.bu nasıl tavan demyin şimdi...hüzün ,ayrılık,aşk ve sevgilinin kendine özel kokusu olunca sormayın o tavanın kaç santim olduğunu bu biçare nanköre