bence atasözlerinin bir biriyle çelişmesi kadar doğal bir şey olamaz. zira o atasözleri farklı yüzyıllarda yaşamış ve farklı dünya görüşleri olan insanlar tarafından ifade edilmiş... ve tek ve evrensel olan doğrularda birleşmezler... bazıları doğru söylemeyi erdem olarak kabul eder bazıları doğrularla yüzleşmek istemedikleri için dokuz köyden kovar... önemli olanın ikisinde günümüz ahlak çerçevesi için doğruluklarını korumalarıdır.

okumaya başladıktan sonra ilk bir iki saniyede insan çelişkiye düşüyor, atasözleri bir biriyel çelişiyor mu diye? ama sonra kendinizi topluyorsunuz ve bunları yazan kişinin bu sözlerin ne anlama geldiğini bilmediğini hemen kavrıyorsunuz.

içlerinde birkaçı dışında diğerlerinin hiçbiri ne birbiryle çelişiyor nede bir birinin zıddı.

birkaç örnek açıklayıcı olacak sanırım;
1. 'damlaya damlaya göl olur' / 'taşıma suyla değirmen dönmez'. ilki birikimin vs. zamanla gerçekleştiğini bir anda olmadığını ve bu yüzden sabretmek gerektiğini belirtir. ikincisi insan bir iş yaparken örneğin kıt kaynaklardan yararlanmamalı, kendini yenileyen yada ne bileyim derin, çok geniş ve yeterli şeylere yönelmeli gibi bir anlamı var. ve tek ortak noktaları su olması

3.. 'bir elin nesi var iki elin sesi var' / 'nerde çokluk orda bokluk'.1.si birlikten kuvvet doğar anlamındadır. tek kişiyle birşey yapamazsınır ama yardım olursa bir işi daha kolay kollektif birçimde halledersinir 2. az kişiyle yapılması gereken bir işe bir fazla insan burnunu sokarsa işler sarpa sarır. 1. yardımlaşarak güçlenmedir 2. gereksiz yere çok kişinin işe karışmasıdır.

'tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır' / 'lafla peynir gemisi yürümez'. 1.si insanlara bir şeyi öğretirken söylerken kavga bağırıp çağırma yerine güzel güzel konuşarak halletmeyi anlatır. 2. ise bununla tamamen alakasız şekilde bir planı hayata geçiriken sürekli onun teorik yanından bahsedip hib bir şekilde pratiğe geçirmeyen ve bu iş için hiçbir şey yapmamayı anlatır v.s. yanı 1. sinde iletişim için konuşma mevzu bahistir 2.sinde teoriden pratiğe geçme zorunluluğu