şuan adını anımsayamadığım(şu sıralar nezaman alıntı yapmaya kalkışsam böyle başlıyorum söze sanırım kocamışlığın göstergesi hoş görün)bir bilim kurgu kitabında, uzun zaman önce unutulmuş bir koloni gezegenin'e savşçı bir uzay filosu iner gezegeni yeniden birliğe katmaktır amaçları ama hiç beklemedikleri türden bir direnişle karşılaşırlar,bu pasif bir direniştir.Sloganlaşmış sihirli sözcük SKİB'dir (açılımı; Sen Kendi İşine Bak) her türlü otoriteyi ve emir almayı reddederler.Yaşam biçimleri anarşist bir ütopyanın olabilirliğidir,gezegendeki yaşamın çekiciliğine kapılan filo'nun savaşçıları gemilerini terk edip gezegendeki insanların arasına katılmaya başlarlar,filo eğer gezegende bir süre daha kalsa savaştıracak asker bulamayacaktır,kaldıki gezegende filo amiralinin nasıl başa çıkacağını hiç bilmediği bir şavaş sürmektedir.Ateş'in kan'ın gözyaşı'nın olmadığı ama yenileceğini hissettiği bir savaş.Sonunda filosunun arta kalanını alır ve gezegenden kaçarcasına uzaklaşır.....viçdani red olasıdır ama bunun koşullarını kişinin kendi belirler,zordur hele böylesi militerist bir toplumda...çıkılan yol uzundur, çetindir ve bu yolda acı vardır,gözyaşı vardır,bu insanın kendisi ve içinde yaşadığı toplumla hesaplaşmasıdır,bu baş kaldırıdır,kimse bir diğerine vicdani red'çi ol diyemez kimse kimseye hiçbirşey diyemez belki sadece SKİB diyebiliriz...