İnsan böyle bir hastalık kendine musallat olmadan ne olduğunu anlayamaz asla. Ben anlıyorum. Bir zamanlar neredeyse bütün gün boyunca zekamı kaybedeğim korkusuyla yaşadım. (sanki çok zeki Einstein falanım.)) duyduğum yüksek sesler (yanımdan geçen bir otobüs veya çatalların kaşıkların biribirine çarpmasın dolayı çıkan sesten tutun, kapı gıcırdısından bile zekamı yok edecekler diye korkuyordum. O zaman da kitaplarda okuduğum bir cümleyi hatırlamak, ne bileyim sen zaten zeki falan değildin gibi düşünerek rahatlamaya çalışıyordum. Ya yok böle bir manyaklık. Yaşanmadan da asla bilinemez. (hiç kimse bilmesin..) soluğu pskiyatristte aldım. Anafranil eski bir ilaç olmasına rağmen Obsesyonu gerçekten bitiriyor. Tamamen bitmese bile eskisi gibi etkili olamıyor bu lanet hastalık... eğer doktorunuz Efexor veya Paxil (onların türevleri) verirse en düşük dozda kullanmanızı öneririm. Ben yüksek dozda kullandım bir zaman. Paxili bıraktım. Yine gönlüm hoş değil..