Hayır bunlara bakmama sanırım ki gerek yok...

Zaten içim de kaldırmıyor...

Uzvu eksik bebeklerle ve aileleriyle tanıştım ben çoktan hayat akışında.

Bir de kendi çocuğumda 13 ay süren ve hiçbir genetik ya da fiziksel nedeni olmayan kalça teşekkül sorunu yaşadım...

şimdi ben "fiyuuuu" deyip, cahit aralın kamera önünde lüpürdettiği çayları bizzat içen biri olarak, bu kasırga beni bu kadarcık yaladığı için şükür mü etmeliyim acaba...?

Yanlış meslek seçmişim sanırım... Ya sendika lideri olmalıymışım ya da bir siyasi parti kurup orada ne yapıyorsam yapmalıymışım mı demem gerek?

Çok daha basit ve bir o kadar da etkili olmalı, olabilmeli bu işin çözümü.

Çözüm bunlar değil...

Daha küçük ama daha gerçek adımlar diye düşünüyorum.

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor