3. Binyılın ilk yüzyılı...
O güne dek yeryüzündeki hiç bir canlı popülasyonunun ulaşamadığı boyutlara erişen insan nesli 'Çözülüş'ün eşiğinde...
Kısıtlı kaynakların tükenmesiyle birlikte vuku bulan çaresizliğin yarattığı dalga etkisiyle hesapsız kıyımlar gerçekleşmiş ve bunun büyük hesabı ise savunmasız çocuklara kesilmiş...
Yetersizliği ile su ve gıda kaynakları geriye kalanları av sürülerine dönüştürmüş; az sayıdaki artakalan savruk insanlar ellerinde ölüm aletleriyle ilk kez cinsler arası eşitliği çözmüş olarak ortak savaş alanlarındalar...

Sınırsız üremenin; bunu marifet saymanın, ileri sürülen gerçek sorunsalların çözümlemelerine 'Şeytan Ayetleri'ymişçesine küpürenlerin, radikal çözümlemelere cinsiyet ayırtmaca tamtamları çalanların ufukları yangın bugün...

Bir musibetin bin nasihate denk geldiği av sezonu sürerken korunaklı kent devletçiklerinde ayrıksılar Gen Havuzlarında gerçekleştirdikleri uzun süreli kuluçka evresi mahsülü nesilleriyle yeni bir düzen kurmakta; yapay vitaminler, yok edilen cinsiyet ve sürtüşmelerin yerini alan yaratıcı zihin yaşlı kürenin bu kokuşmuş sakinleriyle birlikte nefes almaktan bitkin düşmüş ve galaksiye açılan kapılar arayışında...
...
Bedenler üzerinden nemalanmaya dayalı bir yaşam şekline onay veriliyorsa ödenen bedel eşitsizliğin getirisi olan isyan, yersiz hak arayışı ve nihayetinde ızdırap olacaktır...
Bu ise ne dilediğimize tekrar tekrar ciddiyetle eğilmeyi gerektirir...

( Gerekirse devam edecek...)

Schopenhauer, Nietzsche, Cioren, Pavese ve envai çeşit kötümserleri benim gelişime hazırlık yapan müritler olarak görüyorum...