İnsanlar eleştiri ile hakaret arasındaki
KALIN çizgiyi farkedemeyip ölçüyü kaçırdıklarında sıkıntılar başlar. Hiç bir insan inandığı veya kabul ettiği değerlere hakareti kabul edemez. Dünyanın her tarafında hakaretler karşılıksız kalmaz. Tepki olmuyorsa bir tuhaflık vardır. Burada mühim olan, tepkinin dozu/düzeyidir. Bu düzey, kişinin bilgi/birikim ve insanlık dan aldığı nâsip ile doğru orantıldır.
Öldürme, ancak nefs-i müdfaa durumunda meşru hâle gelebilir. Eğer ölüm cezası vermeye yaşanılan cağrafya'da ki kültürel ve hukuki durum cevaz veriyor ise, bunu halk adına devlet denilen otorite yapar. Her insan beğenmediği durumlar karşısında cezayı kendisi kesmeye kalkar ise, kargaşa topluma hâkim olur.
Diğer taraftan İslâma karşı kin ve öfke dolu yazılar yazıldıkça, İslâm ve kutsalları alaya alan aşağılayan filmler yapıldıkça, bunları düşünce özgürlüğü olarak le alıp "Körler-sağırlar"ı oynayanların; kimi "Müslüman"(!) ların fevri davranışlarını ölçü alarak bir genellemeye gidip diğer müslümanları ve kutsallarımızı acımasızca eleştiriye tabi tutmaları, en hafif deyimle çifte standarttır.
ÖNEMLİ NOT: Sayın admin. Bu başlıktaki iki bayan resminden ikincisi, (Yüzü peçeli olan)
"Muzır neşriyat" kapsamına girmekte olup,
derhâl ve sür'atle itlâf edilmelidir.
