Benim de en çok sıkıldığım nokta, her yerin İslam misyonerleriyle gırtlağına dek dolup taşması. Nereye gitsem onlardan var ya... Bu nasıl bir kusmuk cengaverliktir, şahsen bıktım artık. Yani bu kutsal kitaplar ve onlara "itaat" olmasa hiç mi iyi hasletimiz, duyarlılığımız, insaniliğimiz, tefekkürümüz yok bizim, hiç mi vicdanımız yok kendi halimize bırakıldığımızda...? Bir insan kendini nasıl bu kadar aciz görür anlayamıyorum. Zorla değil ya, sıtkım sıyrıldı. Asıl o kitapların ve onlara itaati korku narına yapanların, bağımsız hür vicdanlardan alacağı çok ders var ama, benim resimdeki mantar tıpadan da en çok onlarda var...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor