Başkalarını aydınlatmadan öncelikle kendimizi ele alsak daha yararlı olacağını düşünmekteyim.
Şu an öss ye hazırlanmaktayım ve herkesinde lanet ettiği bu sistemde hiçbir zaman istediğim yerde olmayacağım.Benim hayalim balıkçı olmak hadi gelde bunu iste şimdi.Neden bu kadar zor mu?Zor efendim.
Sırasıyla herkesin imrendiği bir meslek hedef alınır ve ona göre çalışılır, ömür törpüsüdür test kitapları alır sizi amansız ucra bi köşeye itiverir.Zaten çoktan boyun eğilmiştir bu duruma.Hadi diyelim kazanırsın okursun bitirir iş sahibi olursun sonra...
Sonra en trend koltuk takımları alınır, buzdolabı ağzına kadar yiyecekle doldurulur; kıyafet, ayakkabı markasız ise giyilmez, sık sık ibadethaneler (marketler) ziyaret edilir ve imanın göstergesi olan kredi kartları devreye girer ve huzur içinde tekrar evinize dönersiniz.Bu işlem hayatın geri kalanında defalarca tekrarlanılır.Her seferinde sizde olmayan fakat eksik de olmayan şeylerin eksikliğini hissedersiniz.Onu elde etmek için çalışır ve kendimizce hayatımızı anlamdırmış oluruz.Ne kusursuz bir düzen değil mi?
Bu düzenin çökme ihtimalinin olmadığını düşünmekteyim.Yapabileceğimiz tek şey kendimize çeki düzen vermek.Fazlasını yapmak -ne yazık ki- elimizde değil...

ormanda yürürüm kimseyi tanımam