Son dönemlerde hâfızamıza gergef gibi işlenen ve adı anıldığında fâili meçhûl/terör/darbe çağrışımları yapan Ergenekon oluşumunun, doğrudan Mustafa kemâl ile alâkalı olmamakla beraber; belli bir siyasi çizgiye mensup, askeri/sivil bürokrasi de etkili konumlarda bulunan ve kendilerini "Atatürk'çü" olarak tanımlayan kişilere mütevccih olarak kullanılması, artık "Atatürk'çülük" denildiğinde, herkesin önünde hizaya geçip esas duruşta beklediği, tartışmaya bile cesaret edemediği bir ideoloji olmaktan çıktığını, illegâl/Militarist/faşist/darbeci zihniyetteki Türkiye ye özel bir oligarşiyi tanımladığı şeklinde anlaşıldığını gösteriyordu.

Yıllarca İslâm=İrtica yakıştırması bilinçli ve plânlı olarak zihinlere kazınırken, şimdi de bir misilleme gibi görünen, Atatürk'çü=Ergenekoncu benzetmesi gündemi işgâl etmeye başlamıştı.

Sayın Yaşar BÜYÜKANIT döneminde "Ergenekoncu" olarak adı geçen emekli kuvvet komutanları ile alâkalı olarak Genelkurmaydan hiç bir açıklama yapılmaması, lehte veya aleyhte hiçbir konuşmanın olmaması, TSK ile "Ergenekon" oluşumu arasında bağlantı kurarak Silahlı kuvvetleri baskı altına alma çabaları karşısında bilinçli bir taktik olarak görünüyor; bu şekil de TSK nın yıpratılmasının önüne geçilmiş olunuyordu.

Ama sayın İlker BAŞBUĞ'un genel kurmay başkanı olamasının hemen akabinde, hapiste ki emekli paşlara "Ahde vefâ" görüntüsünde genel kurmay başkanlığının bilgisi ve tâlimâtı dâhilinde kurumsal destek verildiğinin açıkça belirtilmesi, yeni soru işâretleri oluşturuyor.

Demek ki sayın Yaşar BÜYÜKANIT paşa dönemindeki uygulama, orduyu siyasi tartışmaların dışında tutarak saygınlığını koruma gayretinden çok, konjonktürel bir durummuş.

Önümüzdeki günler de yapılacak açıklamalar ve konulacak tavırlar, yeni durumu daha net olark görmemizi sağlayacak. Her ne kadar ben, kişilerin değişmesiyle kurumların izlediği politikaların değişmesinin son derece zayıf bir ihtimâl olduğunu düşünsem de...

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.