Ben evet dedim. Ama:
Herkez senin gibi düşünürse... diye giden herkezin bildiği bir söz vardır.
Herkes bir savaşta vicdani ret hakkını kullanırsa(yada savaşta galip gelmemize yetemiyecek kadar az asker kaldıysa) o savaş boku bokuna kaybedilir.
Diyebilirsiniz ki çözüm savaş değil, medenice konuşmak, anlaşmak vs..
Tabi ki çözüm savaş değil ama çıkarları için ülkemizi yok etmek isteyen bir başka bir ülkenin tek çözümü savaş olabilir. Siz daha iki kelime konuşmaya başlarken yumruğu atıverirler. Askerlerimizin çoğunluğu vicdani retci olup savaşa katılmamayı seçtiyse, ülkemiz yıkılması kolay kumdan bir kaleye dönüşür.
Ayı bir kıro kaba kuvvetle sizi yerinizden etmek istiyor. Yerinizde kalabilmenizi bu kıroyla kavga etmeden medenice konuşmak mı sağlar, yoksa kıroya kıroca karşılık verip kıronun bizi yerimizden kaldıramıyacağını anlamasını sağlamak mı?
Vahşi bir hayvanla insanca mı konuşursun hayvanca mı?

Peki neden evet dedim?
Ülkenin başındakilerin bencilce kendi çıkarları için seferberliğe çağırıyorsa ben boşu boşuna ölmeyi yada sakat kalmayı istemem (ABDnin ırak operasyonu). Ama ülkemi savunmak için, bir sonraki nesiller için savaşa katılırım.
Böyle bir durumda vicdani ret hakkını kullanmak sadece bencillik ve korkaklıktır.

......