"Biz heybeli'de, her gece mehtâbâ çıkardık" gibi bir şey olmuş.

Esasında ne ilk hâli, ne de şimdiki beste olarak pek ilgi çekici değil. Kimi insanı etkiliyor olmasını tartışamam. Ancak çok küçük yaşlardan beri sürekli aynı şeyi dinliyor olmamızın bunda etkisi olabilir. Milli marşa ait bestenin illâ insanı gaza getiip coşturuyor olması ön koşul değil. Futbol müsâbakalarında bazı Avrupa ülkelerinin milli marşlarını dinliyorum. Klâsik batı müziği tadında, dinlerken insana huzur ve güven veren niteliğe sahipler.

Bizim ki biraz fazla gürültülü ve "Ara gaz"lı gibi geliyor.

İnsanı parantez içine alarak gelişen her sistem, çökmeye mahkûmdur.