dün birileri annelerimize dokunamadıysa, bugün o anaların evlatları dışarıda rahat rahat gezip tozabiliyorsa, bir şekilde de olsa açlıktan ölünmüyorsa, en azından yanıbaşımızdaki Irak gibi başımızı yastığa rahat koyup sabah uyanınca bügünde ölmedik (savaşdan kastediyorum) diyebiliyorsak. BU ADAMI SEVEMEME GİBİ BİR LÜKSÜMÜZ OLMAMALI. Haksız mıyım???