Hâdisenin nasıl gerçekleştiğine dair tam bir bilgiye sahip değiliz. Ancak burada aktarıldığı şekliyle baktığımızda, gencecik insanların birileri tarafından kullanılması ile alâkalı çarpıcı bir örnek görülüyor. Genç insanlar çabuk etkilenir ve sonuçlarımı iyi hesap etmeden tepki veririler.

Halbuki yapılan eylem, meskene tevâvüz ve gasp kapsamına girer. Kiracı sadece telefon edip, polis çağırsa; ne bu saldırıyı gerçekleştrenler, ne de ev sahibi, kolay kolay kendilerini kurtarabilirlerdi.

1970-80 arası kavga ortamını bizzat yaşadım gördüm. Bilhassa olaylar başlamadan evvel ortaya çıkarak bağrıp/çağırıp milleti provake edenler, silahlar konuşunca hiç ortalarda görünmezdi. Bunları daha sonra başka olayların başlangıç aşamasında görmek mümkündü. Gerçi bu hâdise önceden plânlanmış gibi görünmüyor. Bir anda gerçekleşmiş. Fakat ev sahibi eğer haklı ise neden polise müracaat etmedi de, gençleri kışkırttı ?

Belki bir anlık öfkeye mağlûp olması nedeniyle şimdi kendisi de çok pişman olmuştur. Ama artık geriye dönüş yok.!

Bir öz deyiş bu mevzuya tam uyuyor.

"Öfke ile kalkan, zarar ile oturur."

Ahlaki temeli sağlam olmayan bir toplum, -ruhunda arta kalmış barbarlık duygusunun da tesiriyle- soyguncularına karşı hayranlık duyar.
Andre Maurois