Stanley kubrick üstadın Full Metal Jacket isimli filminin giriş kısımlarından replikler:
Vietnam savaşı öncesi askeri birliğe katılan acemiler ilk günlerinde yatakhanede sıra halinde dimdik beklerken sert mizaçlı çavuşun (ç) anlatımları:

Ç: Ben uzman çavuş hartman, eğitiminizden sorumluyum. Sadece size bir şey söylendiğinde konuşacaksınız. Ağzınızdan çıkacak ilk ve son “sözcük” efendim olacak. Anladınızmı pislik herifler.
Hep bir ağızdan: efendim, evet efendim.
Ç: sizi duyamıyorum. Bağırın, taşaklı herifler olduğunuzu gösterin.
Hep bir ağızdan: efendim, evet efendim.
Ç: siz ana kuzuları bu adadan kurtulabilirseniz, acemi eğitimini bitirebilirseniz çakı gibi olacaksınız, savaşmak için yalvaran ölüm makineleri olacaksınız. Ama o gün gelinceye kadar bir bok değilsiniz. Bu dünyadaki en aşağılık yaratıklarsınız. İnsan bile değilsiniz! Siz düzensiz, bir boka yaramayan yaratıklarsınız! Çok sertimdir, beni sevmeyeceksiniz. Benden ne kadar nefret ederseniz, o kadar öğrenirsiniz. Çok sertim, ama adilim! Irklar arasında ayrım yapmam! Zencileri, Yahudileri ve İtalyanları aşağılamam. Burada hepiniz aynı ölçüde değersizsiniz! Bana, sevgili deniz kuvvetlerimizi kıçını toplayamayan beceriksizlerden kurtarmam emredildi. Anladınız mı pis herifler?
Hep bir ağızdan: efendim, evet efendim.
Ç: ..ktirin! sizi duyamıyorum.
Hep bir ağızdan: efendim, evet efendim.
Ç: senin adın ne pislik?
-efendim, Brown efendim. Bundan böyle gündüz feneri. Yeni ismini beğendin mi?
-efendim, evet efendim.
Ç: burada hoşuna gitmeyecek tek bir şey var! Kantinde, siz kara kıçlılara göre yemek yapmıyorlar!
…………………………………………
Ç: boyun kaç asker?
-efendim, 1.75 efendim!
Ç: bu kadar büyük bir bok sıçılabileceğini bilmiyordum! Beni kazıklayabileceğini mi sanıyorsun?
-efendim, hayır efendim
Ç: tohumların en iyi kısmı annenin bacak arasından kıçına kaçmış oradan da çarşafa damlayıp kahverengi bir leke bırakmış! Nerelisin sen?
-efendim, teksas efendim
Ç: Allah kahretsin. Teksas’tan sadece ibne ve öküz çıkar kovboy! Öküze benzemiyorsun, yani ne olduğun belli! Ağzına alır mısın?
-efendim, hayır efendim
Ç: saksofoncu labunya mısın?
-efendim, hayır efendim
Ç: eminim adamı götten ..kersin ama ona bir el atma nezaketini göstermezsin! Gözüm üstünde.

Akşam yatış öncesi çavuş yatakhanede:
Ç: bu gece tüfeklerinizle uyuyacaksınız pislik herifler! Tüfeğinize bir kadın ismi vereceksiniz! çünkü elinizin altındaki tek .mcık o olacak! Elinizi o güzel pembe donlarının içine sokup sümüklü komşu kızlarını parmaklama devri bitti! Artık silahınızla evlisiniz, bu tahtadan ve demirden yapılma şeyle! Ve ona sadık kalacaksınız!

Das macht uns arm bei allem Reichtum, daß wir nicht allein sein können, daß die Liebe in uns, solange wir leben, nicht erstirbt
İşte bu, dostum! Bu, bizi bütün zenginlikler içinde yoksul kılan: yalnız olamamamız: içimizdeki sevginin, yaşadığımız sürece, ölüp gitmemesi.
(Johann Christian Friedrich Hölderlin)