Ölümün fotorafını çekebilmek için azrailin poz vermesini mi beklemeliyiz?
Azrail,büyük muamma,Resimlerle betimlenen ya da holywood versiyonlarına ihtiyacımız olmasın da gerçeği ile karşılaşmaya razıyız.

…herhangi bir mutluluğun fotoğrafınında mutluluğun değil mutlu insanların fotoğrafı olduğunu düşünebilirsin.
Mutluluğun fotoğrafı dediğin şeyle,mutlu olanların mutlu oldukları sürecin bir anının fotoğrafını yakalamış olursun.Mutluluk iki saniyeliğine de olsa( yaşanılan )bir SÜREÇTİR.

Ölüm bir süreç midir?yoksa an olarak yaşanılan! bir olay/vakıa mıdır?
İnsan yavaş yavaş ölüme yaklaşırken bile,asla ölüm(anı i)le tanışmaz.Kalbi durduğunda ,hatta beyne oksijen gitmediğinde bile hala ölümde değil yaşamda olmaya (ihtimaline)devam eder.

İfadenin itici olduğunu tekrar edeyim,bu fotoğraflar,’’Ölüme’’ değil ölmüş insanların hallerine dair bir şeyler sunuyor,ya da şu soruyu mu sormalıyım atasözlerinin harika özlülüklerine karşı:bana mutluluğun resmini çizebilir misin Abidin?

Gerçek;kendi kanatlarıyla sonsuza uçan Hürr'lerindir,başkalarının malzemesiyle baraka yapan asalakların değil.