hayatta yaşamaya değer bi şey aramak için ya yaşamamış olmak ya da her şeyi yaşamak(yaşadığını sanmak) gerekir sanırım.
Uzun bi yolculuktan sonra bavullarını yatağın yanına koyup balkondan denize bakmanın tadı, yıllardır duymadığın bi şarkının melodisini ummadığın anda duymanın tadı, kar yağarken kahveni alıp pencereden dışarıyı izlemenin tadı, sabah kalkınca aynanın karşısına geçip dil çıkarıp gülümsemenin tadı yaşamaya değer sanırım.
Not: Bunların tadına varmak biraz güç olabilir monoton hayata sahip olan arkadaşlarım için ama gerçekten soğuk bir bardak suyu rahatça içmenin keyfini dünyada başka bir şeyde bulmanın imkansız olduğu durumları görünce şükrediyorum.Hayat yaşamaya değer esaret altında olmadığın sürece...

ormanda yürürüm kimseyi tanımam