Bugün bir trafik kazası atlattım yolda...

Aklımdan korku ile şu geçti; cüzdanıma şöyle bir not koymak:

"Sayın herkim ise,

Ben kan revan içinde ve can çekişirken benimle ilgilendiğiniz için teşekkür ederim... Ancak lütfen beni kurtarmak üzere herhangi bir girişimde bulunmayınız. Hele de hayati anlamda umut vaadetmiyorsam...

Benim, beni o bana sormadan kaldıracağınız özel hastanelerin masraflarını ödeyecek kadar param yoktur. Bana sorarsanız ben de, hayatım da, muhtemel hastane faturasından çok daha fazlasını ederim... Ama bunu kime anlatacağım ki?

Onlar boş laf değil, banknot isterler...

Sayın her kim ise,

Umarsız bir hastalığım varsa, mesela kansersem ve de metaztaz yaptıysa, beni acılar içinde "yaşatmaya" çalışacağınıza, lütfen huzur ,içinde ölmeme yardım ediniz.

Yaşayacak olanlardan kaynak çalmadığınız gibi, benim de ruhumdan çalmamış olursunuz böylece...

Sizler kaynaklarınızı lütfen yaşayabilecek olanlara ve yaşaması gerekenlere aktarınız.

İş ki bana ölüm dahili birşeyler olmak üzere ise, lütfen xxxx nolu telefonu arayınız... Onlar muhtemelen cenaze işleriyle uğraşmak isteyeceklerdir...

Teşekkürler..."

Bence organ bağışı gibi, herkesin bu konuda net bir deklarasyonu olmalı ve de bu kanunen tanınmalı.

Yoksa, ağıt yakan annelere, perişan çocuklara, eşlere kalacaksa iş, bu konunun zaten eli kolu bağlıdır...

Tökezlemişliğim 2. basamaktan geliyor