kahkahalar atardım, imkanım varsa da bir müddet, sırt çantamı alır şehir dışı gezilere çıkardım. bir daha görüşmemek üzere dönerdim...

Das macht uns arm bei allem Reichtum, daß wir nicht allein sein können, daß die Liebe in uns, solange wir leben, nicht erstirbt
İşte bu, dostum! Bu, bizi bütün zenginlikler içinde yoksul kılan: yalnız olamamamız: içimizdeki sevginin, yaşadığımız sürece, ölüp gitmemesi.
(Johann Christian Friedrich Hölderlin)